Waar ik bang voor was is dan toch gebeurd. Gisteren heb ik gedronken. Ben ik gaan drinken uit beloning?
Ik kan niet zeggen dat het me is overkomen. Het zat er al een paar dagen aan te komen. De trek nam per dag toe. En ik dacht letterlijk 'het is goed'. Een onverschillige gedachten die me bang maakt. Ik merk duidelijk dat de druk die het UWV opvoert me parten speelt.
Ik kan het gebeuren op 2 manieren benaderen.
- Ik ben gezellig wat gaan drinken met een vriend.
- Of ik kan het zien als een terugval.
En eerlijk gezegd ben ik daar nog niet helemaal uit. Ik kan het optimistisch zien, en denken het was gezellig, maar dan ga ik voorbij aan de trek die zich in de voorbij gaande dagen opstapelde. De trek op basis van associatie werd sterker gedurende de afgelopen dagen. Ik zag weer overal drank. IN principe had ik thuis moeten blijven, maar weggaan trok me toch teveel. Dan is een opeenstapeling van ellende in het OV natuurlijk een goed excuus om er een paar te drinken. Gevaar is ook dat het gewoon leuk was, we zijn ook niet gehele losgegaan. Ik kwam redelijk nuchter thuis.
Het zien als terugval brengt me eigenlijk ook niks. Behalve nieuwe onrust over de hoogte van de dosering, gevoel van falen, het hele verhaal opnieuw.
De komende week scherp blijven hoe het gaat met de trek en trek momenten. Of die weer toenemen en ook weer eerder op de dag ontstaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten