woensdag 6 februari 2013

Eeuwige twijfel

Gek wordt ik van mijn eeuwige twijfel. Het blijft in mijn hoofd zitten. Tik-takt heen en weer.
Gisteren met mijn psycholoog nog besproken dat ik oud gedrag zo goed herken, maar in oud-oud gedrag stapte ik onverschillig over dit soort zaken heen. Nu blijft het in mijn hoofd. Maak mezelf verwijten, voel me een kluns. Dom en onzeker!

Mijn vriendin is vandaag jarig en ik kreeg de taak mee om voor haar verjaardag vanavond boodschappen te doen. Nu is boodschappen doen altijd een zware opgave door het gebrek aan geld. Iedere keer is het wikken en wegen wat neem ik mee en wat niet. Nu zat er geld in mijn portemonnee, dus het boodschappen doen gaat wat makkelijker dan normaal. Maar om nu ineens alles over de balk te gooien is ook niet handig. Ik weet niet wanneer het financieel weer mee zit. Zo kocht ik in een andere winkel wel een riem, die heb ik nodig, de oude is kapot. Maar geen muts, terwijl die maar €4,99 is.
Op de booddschappenlijst stond ook bier. Om bier te kopen heb ik in principe geen enkele moeite. Ik loop door de winkel en kijk wat ik nodig heb.Ondertussen reken ik me suf, wat kost het. Wat is het voordeligst. En wat kunnen we bewaren, na de verjaardag. Zo heb ik mijn principes al enigzins aan de kant geschoven. Voor de kinderen koop ik hamburgers van vlees in plaats van vegetarische, puur omdat het vlees goedkoper is dan de vleesvervangers. Heen en weer loop ik tussen de paden in de winkel.  Twee six-packs bier leg ik in de winkel wagen en ik shop verder. Rekenen en overwegen wat te kopen. Bij de aanbiedingen aangekomen valt mijn oog op sjieke pakketjes bier. Zes groene flesjes Chinees bier in een hip karton. Het levert me trek op, herinneringen aan Duitsland. Daar verpakken ze de six-packs in gelijke kartonnen verpakkingen. Voor het bier prijkte een in het oog springende oranje fluoriserende aanbiedings prijs sticker, waarop €0,99 staat. Ik reken me rijk, leg twee six-packs in mijn wagen en breng één  six-pack gewoon bier terug.
Bij het afrekenen staat het bier vooraan en in no time zie ik dat ik op een redelijk hoog bedrag aan boodschappen kwijt ben. Zag ik nu echt dat het bier €11,98 koste? Al met al valt het uiteindelijke bedrag van de boodcshappen toch mee, een totaal van zo'n €50 reken ik af.  Toch neem ik de bon mee. Bij het inpakken van de boodschappen kijk ik de bon na, inderdaad. Het bier kost blijkbaar €0,99 per flesje. OP dat moment kan ik me de sticker ook weer voor de ogen halen. helder zie ik die weer voor me. In de kleine letters stond €3,00 per liter.  Wat ben ik toch een eikel. Goedkoper uit proberen te zijn heeft me €8,00 gekost, normaal bier kost €2,00 per six-pack. Twijfel ontstaat, de bon ondertussen weg gegooid, zoek ik op. Het bier staat nog in de winkelwagen. Ga ik terug? Sta ik dan voor aap? Terug-niet terug ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhh. Ik besluit te kijken hoelang de rij is. Die is erg lang. Ik zie ook nog bekenden staan. Niet terug dus, maar het laat me niet los. Niet op de terugweg in de auto en ook niet thuis. Ik voel me zo'n oen.