Ik heb de angst dat ik tegen ene terugval aanzit.
De afgelopen dagen is de angst in mijn leven enorm toegenomen.
Het UWV doet weer moeilijk, iets dat zich zo om de 6 weken herhaald. Dat men een vinger aan de pols houdt begrijp ik wel, maar men houdt zich niet aan gemaakte afspraken betreffende het uitgestippelde traject. OP het moment dat ik ene mail van hun ontvang, schiet ik direct in alarm zone rood. Woede overheerst. Een woede die zijn oorsprong heeft in angst. Alles wordt op dat moment overheerst door die angst. Iets wat ik tot kort mezelf niet realiseerde. Angst voor een nieuw avontuur, waar ik geen grip op heb, angst om hierin te falen.
Vorige week besloten om te gaan samenwonen met mijn vriendin. Iets waar ik enorme naar uit kijk, maar wat ook enorme angsten veroorzaakt. Bij alles stel ik de vraag wat als, en wat als dat. Om gek van te worden....... Angst om mijn zoontje, die de diagnose Asperger heeft gekregen. Angst om mijn hond die afwijken, beschadigd gedrag vertoont.
Zojuist een afspraak gehad met de verslavingsarts. De komende maand consolideren we de dosis op 60 mg. Zelf had ik graag verhoogd. Ik kon hem niet overtuigen van de noodzaak tot het verhogen van de dosis. Er is medisch te weinig documentatie of een hogere dosis of betere resultaten leidt. Terwijl er wel bekend is dat een hogere dosis tot meer gevaren leidt. En tot welke dosis wil je door verhogen?
Daarintegen heeft de huidige dosis veel rust in mijn leven veroorzaakt, de afgelopen dagen even buiten beschouwing gelaten. Want daarin zit een contradictie. Als ik niet meer rust had gehad, had ik nooit geinitieerd om te gaan samenwonen. Ook op het gebied van mijn therapie heb ik dingen wel veel inzichtelijker gekregen. Allemaal een positief resultaat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten