Zondag 5 februari

Waar ik bang voor was is dan toch gebeurd. Gisteren heb ik gedronken. Ben ik gaan drinken uit beloning?
Ik kan niet zeggen dat het me is overkomen. Het zat er al een paar dagen aan te komen. De trek nam per dag toe. En ik dacht letterlijk 'het is goed'. Een onverschillige gedachten die me bang maakt. Ik merk duidelijk dat de druk die het UWV opvoert me parten speelt.

Ik kan het gebeuren op 2 manieren benaderen.

1. Ik ben gezellig wat gaan drinken met een vriend.
2. Of ik kan het zien als een terugval.

En eerlijk gezegd ben ik daar nog niet helemaal uit.  Ik kan het optimistisch zien, en denken het was gezellig, maar dan ga ik voorbij aan de trek die zich in de voorbij gaande dagen opstapelde. De trek op basis van associatie werd sterker gedurende de afgelopen dagen. Ik zag weer overal drank. IN principe had ik thuis moeten blijven, maar weggaan trok me toch teveel. Dan is een opeenstapeling van ellende in het OV natuurlijk een goed excuus om er een paar te drinken. Gevaar is ook dat het gewoon leuk was, we zijn ook niet gehele losgegaan. Ik kwam redelijk nuchter thuis.
Het zien als terugval brengt me eigenlijk ook niks. Behalve nieuwe onrust over de hoogte van de dosering, gevoel van falen, het hele verhaal opnieuw.
De komende week scherp blijven hoe het gaat met de trek en trek momenten. Of die weer toenemen en ook weer eerder op de dag ontstaan.

Terugval

Ik heb de angst dat ik tegen ene terugval aanzit.
De afgelopen dagen is de angst in mijn leven enorm toegenomen.
Het UWV doet weer moeilijk, iets dat zich zo om de 6 weken herhaald. Dat men een vinger aan de pols houdt begrijp ik wel, maar men houdt zich niet aan gemaakte afspraken betreffende het uitgestippelde traject. OP het moment dat ik ene mail van hun ontvang, schiet ik direct in alarm zone rood. Woede overheerst. Een woede die zijn oorsprong heeft in angst. Alles wordt op dat moment overheerst door die angst. Iets wat ik tot kort mezelf niet realiseerde. Angst voor een nieuw avontuur, waar ik geen grip op heb, angst om hierin te falen.
Vorige week besloten om te gaan samenwonen met mijn vriendin. Iets waar ik enorme naar uit kijk, maar wat ook enorme angsten veroorzaakt. Bij alles stel ik de vraag wat als, en wat als dat. Om gek van te worden....... Angst om mijn zoontje, die de diagnose Asperger heeft gekregen. Angst om mijn hond die afwijken, beschadigd gedrag vertoont.

Zojuist een afspraak gehad met de verslavingsarts. De komende maand consolideren we de dosis op 60 mg. Zelf had ik graag verhoogd. Ik kon hem niet overtuigen van de noodzaak tot het verhogen van de dosis. Er is medisch te weinig documentatie of een hogere dosis of betere resultaten leidt. Terwijl er wel bekend is dat een hogere dosis tot meer gevaren leidt.   En tot welke dosis wil je door verhogen?
Daarintegen heeft de huidige dosis veel rust in mijn leven veroorzaakt, de afgelopen dagen even buiten beschouwing gelaten. Want daarin zit een contradictie. Als ik niet meer rust had gehad, had ik nooit geinitieerd om te  gaan samenwonen. Ook op het gebied van mijn therapie heb ik dingen wel veel inzichtelijker gekregen. Allemaal een positief resultaat.

Hoogtevrees

Momenteel houdt eigenlijk een vraag me erg bezig. Wat doet de Baclofen nu precies. Wat veroorzaakt het dat ik minder trek heb. Op fora wordt aangegeven dat het angsten dempt en daar lijkt het ook op. Maar het klinkt zo abstract.
Afgelopen week, heb ik voor een schildersklus 4 dagen op een steiger moeten staan. Ik werkte op een hoogte van 6 meter aan details. Ik moest, staande op de steiger, strekken om aan de bovenkant te komen. Andere details deed ik op 4 meter hoogte staande op een ladder. En ik heb ontzettende hoogtevrees. In het verleden sterfte ik 100 doden bij een klus waar ik maar een paar uur op een ladder of steiger moest werken. Mezelf moed indrinken was de enige optie. En bij iedere schommeling van de steiger schreeuwde ik het uit dat ik eraf wou En nu klom ik rustig de steiger op en af en had ik alleen last van angst momenten als ik me moest bukken om nieuwe verf te pakken.
Eerder doorstond ik doodsangsten op een hoogbalkon of afdak. Nu doet het me niks. Ik zie de gevaren, maar de niet op een realistische punten gebaseerde angst lijkt weg.


Ik heb in deze meegenomen dat het met een hoge dosering Baclofen in je donder misschien helemaal geen goed idee is om op een steiger te gaan werken, maar soms moet je gewoon.

In mijn volgende post veeg ik de vloer aan met het onderzoek aan de UVA gedaan door Wiers. Eerst deze week nogmaals het boek van Ameisen lezen.

Bloggen

Als blogger vergeet ik soms de verantwoordelijkheid die erbij komt kijken.
Het gaat de laatste tijd goed, ik werd volledig geabsorbeerd door een mooie klus, waardoor het schrijven van een blog er steeds bij in schoot.

Maar ik heb wel volgers. Volgers die zich zorgen maken op het moment dat ze even niks van je horen.
Een van die volgers is Ben. Ik heb Ben leren kennen via een Forum.  Ben gebruikt zelf al een tijdje Baclofen. Ik kan altijd bij hem terecht voor adviezen en steun. Op het moment dat ik geen berichten post wordt hij ongerust of het wel goed met me gaat.
Het was Ben opgevallen dat ik erg negatief in mijn vel zat, zo vlak na de jaarwisseling. De jaarlijks terug kerende onzekerheid slaat dan toe, terwijl ik dat niet langer als excuus wil gebruiken. Ook het hele Baclofen gebeuren speelde een grote rol in mijn gemoedstoestand. Doordat het goed gaat, wou ik dat het beter ging, waardoor ik erg doorsloeg in bezig zijn met doseren.
Ben heeft mij in alle openheid gewezen op mijn negatieve toestand. Waardoor ik totaal anders naar mijn medicatie ben gaan kijken. Ik ben blij met de Baclofen. Afgelopen week, maar 1 keer echt enorme trek gehad, die ik ook overwonnen heb, door een pak lekkere luxe sap te kopen.
In de supermarkt hoef ik me ook niet meer voor de gek te houden. De gedachte dat een drankje lekker zou kunnen zijn komt wel op, maar ik stap er zo makkelijk over heen. Een heerlijk gevoel!
Slapen blijft wel een probleem. Afgelopen nacht was het weer 0300 en om 0715 stonden de kinderen er weer.

Ben bedankt!

Door verhogen.

Nu begonnen aan de volgende stap in het experiment. Door verhogen naar de 60mg per dag.
Ik moet gaan kijken wat daarin de ideale verhouding is. 20-30-10 of 20-20-20.
Zoals eerder aangegeven zou ik graag de middag dosis verhogen, maar dat houdt ik dan in de avond een lichtere dosis kan innemen. Terwijl ik juist ook stabiliteit zoek in de avond. De laatste dagen kamp ik met slapeloosheid en hoofdpijn. Na 3 dagen op rij niet of nauwelijks geslapen te hebben, ben ik dat wel zat. Maar de middag dosis verhogen is ook noodzakelijk om de trek de nek om te draaien. Om uiteindelijk een hogere dosis voor geschreven te krijgen gaat nog een hele kluif worden. Er is geen precedent voor, ook intern bij de instantie niet, maar de arts heeft aangegeven een hogere dosis dan 60mg per dag niet et zien zitten. Juist omdat er nog zo weinig over bekend is en in medische kringen en artsen een hoge dosis Baclofen innemen toch echt zien als een vervangend middel.
Zelf merk ik dat mijn  strijd met de onrust die het met zich meeneemt wel een nieuw ding aan het worden is.

Vanaf nu ga ik ook mijn internet gebruik reguleren en ben ik aan de decafe met bijsmaak.

Slapen

Afgelopen nacht weer niet geslapen. Dat is nu de tweede achtereenvolgende nacht dat ik weinig tot niet slaap.
Gisteren tijdens het kijken van een film in slaap gevallen, maar ook toen, niet het idee gehad d erets van de nacht te hebben geslapen.
Nu was het weer hetzelfde, het lijkt wel een lucide droom. Ik lig in bed, ik slaap niet, maar ik ben ook niet bij bewustzijn. Hetzelfde maakte ik mee toen ik een jaar lang voor mijn werk in een hotel verbleef. Die periode vermoeide me en holde me uiteindelijk ook emotioneel uit.
Gisteren nog wel veel koffie gedronken. Na het eten 7 koppen. Ik ben het bij gaan houden. Het is nog niet zoveel als ik dronk maar nog steeds stevig. Toch ook weer tot laat in mijn atelier aan de gang geweest. Maar wanneer moet ik ander schilderen?
Vandaag afspraak met mijn psycholoog.......

Verhoging

De laatste tijd minder bezig geweest met mijn blog. Beetje bij beetje lukt het me om langzaam uit het dal omhoog te klimmen. Daardoor gaat veel tijd zitten in dingen die ik de afgelopen periode heb verwaarloost. Opruimen, dingen regelen, rekeningen proberen te betalen -lastig zonder geld-,contacten onderhouden etc. Daarnaast steek ik ook veel tijd in Case. Zijn opvoeding vergt ook het maximale aan aandacht. Lopen, consequent zijn.......


Sinds vandaag begonnen met het verhogen van de dosis. Dit gaat in overleg met mijn verslavingsarts. Dat wil ik ook op die manier. Transparant blijven richting de mensen die me begeleiden. Niet transparant zijn is verslavings gedrag, continue de regels proberen te omzeilen is verlavings gedrag. Toch bedankt voor de aangeboden hulp.
Vanochtend voor het eerst een dosis van 20 mg ingenomen en dat lijkt prima aan te slaan. Vanmiddag weer 20 mg en dan vanavond 10 mg. De komende week blijf ik op 50 mg per dag zitten. Daarna verhoog ik door naar de 60 mg.
Tegen die tijd gaan we het hele traject evalueren. Mijn verslavingsarts is er geen voorstander van hoger te gaan dan 60mg per dag. Zelf denk ik dat ik uiteindelijk toch iets hoger moet uitkomen. 20-30-20mg.
Deze week hopelijk ook nog eens het boek van Ameisen lezen. Hoe hij de indeling heeft gemaakt. Nu zit er redelijk veel tijd tussen mijn middag en avond dosering, Neem ik mijn avond dosering eerder-zoals de laatste tijd tegen 19.00-, dan ben ik 's ochtends niet mijn bed uit te branden. Neem ik de avond dosering later, krijg ik last van verschrikkelijke vermoeidheid in de avond. Die vermoeidheid veroorzaakt weer problemen in mijn gemoedstoestand: dan begint mijn conflict met de tijd weer.

Toch ben ik nog steeds blij met de Baclofen, het haalt echt de top van de trek af, waardoor er toch makkelijker mee om te gaan is.

Met de arts ook nog het gebruik van Balclofen in het algemeen besproken. Ik kreeg het signaal van anderen die de aanvraag tot het gebruik van Baclofen hebben ingediend dat deze werd afgewezen door dezelfde arts. Maar men verwacht wel dat je naast de Baclofen een ander traject volgt en dat doe ik. Er loopt een persoonlijkheidsonderzoek en ik heb wekelijks gesprekken met een psycholoog. Daarnaast heb ik geen extreme terugvallen gehad.

Vandaag lees zondag en een dag later, dan het eerste gedeelte van deze post, hard gelopen. en dat ging prima. Wat ik wel frapant vind is dat ik extreem veel last van spierpijn heb de laatste paar dagen. En ik ben vermoeid. Voor morgen ook min of meer een rustige dag in gedachten.