Slecht slapen

Grootste nadeel van de Baclofen is het slechte slapen. Mijn  nachtrust is verschrikkelijk, waardoor ik altijd vermoeid ben. Het is zaterdag ochtend 7:24. Gisteravond is vlak na het naar bed gaan het licht bij me uitgegaan. Ik heb nog een stukje Voetbal International gezien, maar veel heb ik er niet van meegekregen. lak na middernacht wordt ik vervolgens weer wakker, om de hele nacht onzin reclames voorbij te zien komen. Op dat moment was ik al erg moe van 3 nachten, met slechte nachtrust, achter elkaar. Die vermoeidheid breekt me dan op waardoor ik op de bank in slaap val.  Een oncomfortabele bank die ik speciaal heb gekocht om niet makkelijk op in slaap te vallen. Mijn vorige bank was ongeveer een bed: lang en diep.
Om terug te komen op nu. De hond is ondertussen uitgeweest, de kinderen zijn al wakker en het is al best gezellig, maar dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn. Mezelf maakt het voornamelijk angstig voor vanavond. De zaterdag is een drukke dag, waar sporten en reizen centraal staan. De kinderen mogen opblijven en mijn vriendin wil ook wat aandacht.

9 maart

Het is ondertussen al een tijdje geleden tot het laatste bericht. Ik voel me goed, zeker sinds de verhoging.
Vandaag voor het eerst sinds lange tijd rustig door de supermarkt kunnen lopen.
Daarnaast ook hulp ingeschakeld om thuis het een en ander op de rit te krijgen.
Sinds de hond merk ik dat me het niet meer lukte om het huishouden nog enig zins op een acceptabel niveau te houden. Ook de financiën groeien me boven de pet.  Dus de trots opzij gezet en hulp ingeschakeld.

Trots zijn op jezelf!

Vandaag afspraak gehad met mijn verslavingsarts.
Gesprek liep prettig. We hebben besloten dat ik ga verhogen naar 80mg per dag. Een vehiging die hij normaal gesproken nooit voorschrijft. Men gaan niet hoger dan 60mg,op die dosis blijken de meeste resluktaten behaald te worden.
Dat is eigenlijk niet het belangrijkste.
Bij het weggaan, gaf hij me de woorden mee 'trots zijn op jezelf', en die zin galmt eigenlijk nog steeds door mijn hoofd. Waarom lukt min dat toch niet. Ook hier het duel van de voor en tegens en iedere keer lukt het mij meer tegens dan punten te bedenken waar ik trots op kan zijn.

Medicatie vergeten

Vanmiddag voor het eerst sinds tijden op tijd vergeten de medicatie in te nemen. Daar waar ik de afgelopen week niet kon wachten op de volgende dosis, kwam ik er vanmiddag om 1600 pas achter dat ik de dosis van tussen de middag vergeten was in te nemen. En dat terwijl het momenteel in mijn leven alles van rustig en stabiel is, ligt de focus even niet meer op drank. Ik was druk bezig met iets in een omgeving die vol staat met drank. Behalve een korte associatie in de ochtend heeft het me verder niet getrokken. Trek ontstond pas weer onderweg naar huis. Op het moment dat ik geconfronteerd werd met alle sores die er speelt en overvallen werd door een eenzaam gevoel.
Ik ben weer aan de series geraakt. Helaas, schilderen zit er niet in. Net met de hond uit geweest, nog een aflevering van Game of Thrones en dan slapen. Proberen morgen weer vroeg op te staan.

Zondag

Vandaag een prima dag gehad. Ondanks alle externe stress factoren, lijk ik daar toch goed mee om te gaan.  Ik slik tegenwoordig de medicatie in een ander schema. Een van de grootste veranderingen is dat ik afhankelijk van mijn gemoedstoestand de medicatie eerder inneem. De eerste dosis, direct bij het wakker worden, daarna om 1200 en  vervolgens tegen 1700 een dosis  en daarna nog een kleine dosis in de avond. Heb ik een onrustige dag dan neem ik de middag dosis iets later, maar wel een hogere dosis.  Trek in de avond heb ik zelden. In de avonden doe ik bewust  ook niet zo gek veel de laatste tijd. Ik probeer wat te ontspannen, film kijken, tijd doorbrengen met mijn vriendin en Voetbal International kijken. Dan zit een week er al snel weer op. Helaas schiet schilderen er dan bij in. Maar schilderen vol met onrust is sowieso nauwelijks productief.  Zodra er in de avond weer iets op het programma staat, dan maar weer kijken hoe ik ermee om moet gaan. Nu staat de dagelijkse rust voorop en dat gaat goed.........................

Return of the craving

Tijdens het uitlaten van de hond, om 7.49, lag  mijn focus lag op de lege blikjes bier die je her en der tegen komt op straat. Ik beoordeelde de kwaliteit van het bier :lekker, niet lekker(lees minder lekker), zin aan!Het is 8.39 en de associatieve trek is in zijn geheel terug, Mensen op TV zien drinken,, woekert het idee aan dat ik daar ook ontzettende zin in heb. Lekker ontspannen, niet eens uit mijn plaat gaan, maar even alles vergeten. Een pilsje drinken is als een 'zwitser leven gevoel'. Nu, nu kan ik nog mee. Een vriend van me pakt vanmiddag de trein richting Milaan. Snel naar huis. Tas inpakken en terug. Lukt net. Nee, toch niet. Dinsdag tot donderdag zijn de kinderen Maar donderdag naar Rome vliegen zou me wel lukken. We kunnen  daar afspreken.................................aaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhh. Volgend weekend Hamburg zou een reële optie zijn. Verder geen grote verplichtingen......................Mijn gedachten gaan met me aan de haal om de stress van de realiteit te ontlopen. En problematiek lijkt alleen maar groter te worden. Bijgekomen punt: ontslag van mijn vriendin. Het heeft al een enorme impact, maar de werkgever kiest ervoor ervoor er ook nog eens een heel persoonlijke verhaal van te maken. Waarin zij niet aan hun verwachtingen wil voldoen, en zijn er toch echt alles aan hebben gedaan. Haar collega's lukt het toch ook haar privé leven opzij te schuiven ten behoeve van hun baan. Terwijl datgene wat ze vragen niet Reëel is. Waarom kan zoiets niet fatsoenlijk worden afgehandeld. Is het dommigheid, of pure onverschilligheid en stel je als werknemer echt niks meer voor. Een gedachte die me woest maakt.
Vandaag red ik het wel. Voornamelijk door mijn kinderen en een beetje door de Baclofen, wat de randjes ervan afhaalt. Zo naar huis. Hopelijk lukt het me een paar kilometer op mijn MTB  in het bos te fietsen, de positieve energie opladen, voordat ik de kinderen van school haal. Samen met mijn dochter boodschappen doen. De veilige manier.
Ik slik momenteel duidelijk de Baclofen om de trek te verminderen in tegenstelling  tot het een tijd geleden toen die in zijn geheel was verdwenen. Een tot twee keer in de week een trek moment daar gelaten.


Fietsen is er helaas niet van gekomen. Op weg naar huis reed ik afgedwaald in gedachten op een vluchtheuvel met als gevolg een verbogen velg en een lege band.

Goede dagen

Gisteren en vandaag eigenlijke goede dagen gehad. Eindelijk weer wat rust gevonden.
Daardoor veel dingen gedaan die al tijden moesten gebeuren.
Zo heeft mijn dochter weer een gemaakte fiets en mijn zoon eindelijk licht op de fiets.
Volhouden!