Gisteren de dosis verhoogd. Ik slik nu 10-20-10 mg per dag. Dit is in overleg gegaan met mijn verslavingsarts.
Behalve extreme vermoeidheid en buikpijn verder geen bijwerkingen. Hardlopen durfde ik niet aan, maar dat staat voor zometeen op de agenda. Wel ben ik er op uit getrokken met Case. Een flinke wandeling met hem gemaakt.
Door de vermoeidheid wel weer in conflict gekomen met de tijd. Wat is dat toch. Om 2200 nog uit een vorm van verplichting/compensatie een uurtje gaan schilderen levert niet of nauwelijks rendement op. Vervolgens niet kunnen slapen en vanmorgen niet wakker kunnen worden.
Wel is het me duidelijk waar het nu afgelopen vrijdag is misgegaan. IK wou voor mijn zoontje zo graag een nieuwe fiets kopen. Dit om hem te proberen wat aktiever te worden. Daarnaast verwen ik hem ook graag. Het is zo'n mooi gezicht om zijn passieve ingetogen blijheid te zien. Morgen krijgen we van mijn zoontje de uitslag van zijn persoonlijkheidsonderzoek. Maar daar kom ik dan nog wel op terug.
Via marktplaats had ik voor een mooie prijs een super mountainbike gezien. Twee weken geleden de deal al rond gemaakt. Het was alleen nog wachten op een geschikt tijdstip om de fiets op te halen.
Dat werd dus vrijdag, maar nu was het probleem ontstaan dat ik ondertussen geen geld meer had. Wel het geld voor de fiets, maar niks meer op mijn rekening.
Rond de middag op pad gegaan richting noorden en daar ene leuke trip van gemaakt. Zodra je voorbij de lijn Assen-Emmen komt is het daar prachtig en achter Groningen helemaal. Sfeervolle dorpjes met kleine huisjes.
Op de heenweg kreeg ik al wat trek. Zoals eerder gezegd zit ik in een depressie. Er is weer een stijgende lijn, maar erg lekker in mijn vel zit ik niet. Ik had gehoopt dat deze trip daar wat verandering in kon brengen. Nee, dus! IN het dorp was alleen ene Firezone tankstation, waal je alleen kunt betalen met een pinpas en mijn tank was leeg. In alle omliggende dorpen waren alleen tankstations met de mogelijkheid om te betalen met een pinpas. Noem het vooruitgang?
Toch geprobeerd te tanken, het lukte. Voor een kleine €6 aan benzine in de tank gedaan en op zoek naar een tankstation waar je met geld kunt betalen, maar ondertussen zat ik in het rood. De alom bekende boosheid op alles was weer aanwezig en zat in level 4. Op een schaal van 5. Bij level 5 explodeer ik ook fysiek.
Op dat moment wordt autorijden een drama. En neemt de trek enorme proporties aan. IK beloof dat binnenkort echt eens uit te schrijven.
Emmen passerend verviel ik in straat gedrag en heb dus bier gehaald. De rest heb ik al beschreven.
In de toekomst moet ik situaties als deze vermijden. Als ik geen geld heb moet ik het niet toch proberen uit te geven. Er is op dit moment erg weinig. Dat kan ik op zich accepteren, voor mezelf, maar richting de kinderen vind ik dat een stuk moeilijker.
Deze hele situatie was te vermijden geweest.........
zondag 8 januari 2012
vrijdag 6 januari 2012
6 januari
Gisteren de verslavingsarts gemaild met het verzoek om de dosis structureel te gaan verhogen en vandaag een akkoord daartoe ontvangen. Vanaf morgen verhoog ik naar 10-20-10 mg. Voor vrijdag staat er een afspraak ingepland en dan wil ik eigenlijk meteen de dosis verder gaan verhogen naar 20-20-20mg. Ik denk dat mijn ideale dosering zal zijn 20-30-20 mg
Ik wil verhogen, omdat je met het gebruik van Baclofen af en toe de trek de nek om moet draaien. Je moet als het ware een klap uitdelen door middel van een flinke dosis. Dat is gebeurd toen ik met de medicatie begon, maar nu lijkt mijn lichaam aan het medicijn gewent en lijkt het effect op de achtergrond verdwenen.
Ik blijf de laatste dagen kampen met enorme trek. Eigenlijk is dat sinds het verhogen van de dosis begonnen. Het verhogen van de dosis viel weliswaar samen met oud en nieuw, wat altijd een lastige periode is.
Vandaag ook weer te kampen gehad met enorme trek. En uiteindelijk ook toegegeven.
De druppel bleek het niet kunnen pinnen te zijn. Mijn onverschilligheid kreeg de overhand. Niks verandert, 'fuck it'. Ik verviel in oud 'straat' gedrag, letterlijk. Als op dat moment de onverschilligheid om de hoek komt zetten, lukt het me niet meer dat via de ratio te beinvloeden. Ik belande ook in de supermarkt, waar ik wat fastfood kocht en een aantal blikken bier. Helemaal prettig voelde ik me daar niet bij. want ik kocht ook een six-pack flesjes bronwater. Want bij trek altijd zorgen voor voldoende niet alcoholische versnaperingen.
Boodschappen in de auto gelegd, auto afgesloten en een stukje gaan wandelen, meteen ook een blikje bier open getrokken. Best lekker!
Blik leeg gedronken en terug gelopen naar de auto, om toch maar eens richting huis te rijden. Het werd al laat
In de auto voelde ik me niet prettig. Nog eentje drinken of toch maar niet. Het wel-niet duel was in volle gang en de saaie eenbaans wegen in het noorden van het land werken dan niet in het voordeel van de niet.
Uiteindelijk besloten ook het volgende blik open te trekken, maar bij de eerste slok voelde ik walging door me heengaan. Ik kreeg het niet weg. Is dit een wonder van de Baclofen. Het deurpaneel van mijn auto ligt eraf en dit was de ideale plek om zonder na te denken het blik in leeg te gooien. Dat voelde goed. Ik was in staat het duel dat ik had verloren van de trek te corrigeren. Bij een stoplicht een ander blik leeg gegooid.
Gedronken, maar toch in staat geweest niet door te slaan. Dat geeft me een goed gevoel. Hierdoor blijkt ook dat ik me uit de dip waarin ik sinds het begin van dit jaar zat uit werk. Iets dat ik zelf doen. Dat geeft een positieve boost.
Gisteren een goed gesprek gehad met mijn psycholoog. Die mij een goed inzicht gaf. Ik kan me verschuilen achter conditioneringen, en dat ik me in het begin van het nieuwe jaar altijd slecht voel. Maar ik kan ook blijven werken aan de verandering, een verandering die ik zelf in gang heb gezet, en dingen aanpakken. Dat heb ik gisteren gedaan, gewoon wat dingen afgewerkt van het steeds langer wordende lijstje, en ik merk dat het werkt. Het gevoel dat de berg waar ik tegen op moest klimmen weer onbereikbaar hoog werd, heb ik omgebogen naar een gevoel dat ik de berg rustig op kan wandelen. Dit in plaats van passief onderaan blijven staan kijken, omdat ik het gevoel heb dat ik de berg op moet rennen. Een onhaalbaar streven. Ik moet stapjes maken en daar met een goed gevoel op terug kijken in plaats van willen rennen en daar niet de energie voor hebben. Dan wordt de 'to do' lijst alleen maar langer en neemt de onrust verder toe.
Ik heb last van geconditioneerd gedrag> En ik weet ook echt niet om met veel dingen om te gaan, maar alleen ik kan de dingen veranderen. En dat begint met de dingen aan te pakken die ik wel kan. En helaas het zit niet altijd mee................
Ik wil verhogen, omdat je met het gebruik van Baclofen af en toe de trek de nek om moet draaien. Je moet als het ware een klap uitdelen door middel van een flinke dosis. Dat is gebeurd toen ik met de medicatie begon, maar nu lijkt mijn lichaam aan het medicijn gewent en lijkt het effect op de achtergrond verdwenen.
Ik blijf de laatste dagen kampen met enorme trek. Eigenlijk is dat sinds het verhogen van de dosis begonnen. Het verhogen van de dosis viel weliswaar samen met oud en nieuw, wat altijd een lastige periode is.
Vandaag ook weer te kampen gehad met enorme trek. En uiteindelijk ook toegegeven.
De druppel bleek het niet kunnen pinnen te zijn. Mijn onverschilligheid kreeg de overhand. Niks verandert, 'fuck it'. Ik verviel in oud 'straat' gedrag, letterlijk. Als op dat moment de onverschilligheid om de hoek komt zetten, lukt het me niet meer dat via de ratio te beinvloeden. Ik belande ook in de supermarkt, waar ik wat fastfood kocht en een aantal blikken bier. Helemaal prettig voelde ik me daar niet bij. want ik kocht ook een six-pack flesjes bronwater. Want bij trek altijd zorgen voor voldoende niet alcoholische versnaperingen.
Boodschappen in de auto gelegd, auto afgesloten en een stukje gaan wandelen, meteen ook een blikje bier open getrokken. Best lekker!
Blik leeg gedronken en terug gelopen naar de auto, om toch maar eens richting huis te rijden. Het werd al laat
In de auto voelde ik me niet prettig. Nog eentje drinken of toch maar niet. Het wel-niet duel was in volle gang en de saaie eenbaans wegen in het noorden van het land werken dan niet in het voordeel van de niet.
Uiteindelijk besloten ook het volgende blik open te trekken, maar bij de eerste slok voelde ik walging door me heengaan. Ik kreeg het niet weg. Is dit een wonder van de Baclofen. Het deurpaneel van mijn auto ligt eraf en dit was de ideale plek om zonder na te denken het blik in leeg te gooien. Dat voelde goed. Ik was in staat het duel dat ik had verloren van de trek te corrigeren. Bij een stoplicht een ander blik leeg gegooid.
Gedronken, maar toch in staat geweest niet door te slaan. Dat geeft me een goed gevoel. Hierdoor blijkt ook dat ik me uit de dip waarin ik sinds het begin van dit jaar zat uit werk. Iets dat ik zelf doen. Dat geeft een positieve boost.
Gisteren een goed gesprek gehad met mijn psycholoog. Die mij een goed inzicht gaf. Ik kan me verschuilen achter conditioneringen, en dat ik me in het begin van het nieuwe jaar altijd slecht voel. Maar ik kan ook blijven werken aan de verandering, een verandering die ik zelf in gang heb gezet, en dingen aanpakken. Dat heb ik gisteren gedaan, gewoon wat dingen afgewerkt van het steeds langer wordende lijstje, en ik merk dat het werkt. Het gevoel dat de berg waar ik tegen op moest klimmen weer onbereikbaar hoog werd, heb ik omgebogen naar een gevoel dat ik de berg rustig op kan wandelen. Dit in plaats van passief onderaan blijven staan kijken, omdat ik het gevoel heb dat ik de berg op moet rennen. Een onhaalbaar streven. Ik moet stapjes maken en daar met een goed gevoel op terug kijken in plaats van willen rennen en daar niet de energie voor hebben. Dan wordt de 'to do' lijst alleen maar langer en neemt de onrust verder toe.
Ik heb last van geconditioneerd gedrag> En ik weet ook echt niet om met veel dingen om te gaan, maar alleen ik kan de dingen veranderen. En dat begint met de dingen aan te pakken die ik wel kan. En helaas het zit niet altijd mee................
woensdag 4 januari 2012
4 januari
Het is ondertussen 4 januari en het is er nog niet van gekomen een bericht te schrijven.
De kinderen hebben vakantie en de hond absorbeert veel tijd en aandacht. Wat overigens helemaal niet erg is.
Ik voel me waardeloos, erg down, momenteel. Het zit me momenteel ook niet mee en de tijd begint weer op te spelen. Iedere keer weer dat gevecht met de tijd. Een mooi aandachtspunt in mijn gesprekken met mijn psycholoog.
Zoals op mijn FB geschreven. Zo ontspannen als het oud en nieuw gebeuren was. Hoe klote het in de eerste paar dagen van het jaar gaat. Een opsomming: Spiegel van de auto af, afzuigkap die ontploft, willen tanken en geen saldo hebben(dus niet naar mijn vriendin kunnen. Die op dat moment mijn steun hard nodig had), Auto kapot(defect slot), laptop die het begeeft.
Daarnaast begint alles zich op te stapelen raak ik het overzicht kwijt. Dingen die zo goed gingen in de DTB lukken me nu niet meer. Rekeningen, afspraken, de 'to do' list wordt maar langer en langer.....en ik wordt daardoor juist passiever. Leg onverschillig alles naast me neer. Het gebrek aan geld biedt ook geen oplossingen.
Zaken waardoor ik langzaam verder in een depressie zak.
De verhoging van de Baclofen lijkt geen enkele invloed te hebben op de trek. Door bovenstaande factoren is de trek sterk aanwezig. Het liefst zou ik verhogen, maar daarvoor heb ik de toestemming van mijn arts nodig. Die heeft een afgemeten hoeveelheid voor 2 weken voor geschreven.
Gisteren wel 10 mg extra ingenomen, 4 keer 10 mg. Dat leek iets beter te gaan.
Na mijn gesprek met de psycholoog bepaal ik of ik bij de arts een verzoek indien structureel te gaan verhogen. Liefst zou ik nu verhogen naar 10-20-10 mg.
Lichamelijk weinig last van de bijwerkingen.
De kinderen hebben vakantie en de hond absorbeert veel tijd en aandacht. Wat overigens helemaal niet erg is.
Ik voel me waardeloos, erg down, momenteel. Het zit me momenteel ook niet mee en de tijd begint weer op te spelen. Iedere keer weer dat gevecht met de tijd. Een mooi aandachtspunt in mijn gesprekken met mijn psycholoog.
Zoals op mijn FB geschreven. Zo ontspannen als het oud en nieuw gebeuren was. Hoe klote het in de eerste paar dagen van het jaar gaat. Een opsomming: Spiegel van de auto af, afzuigkap die ontploft, willen tanken en geen saldo hebben(dus niet naar mijn vriendin kunnen. Die op dat moment mijn steun hard nodig had), Auto kapot(defect slot), laptop die het begeeft.
Daarnaast begint alles zich op te stapelen raak ik het overzicht kwijt. Dingen die zo goed gingen in de DTB lukken me nu niet meer. Rekeningen, afspraken, de 'to do' list wordt maar langer en langer.....en ik wordt daardoor juist passiever. Leg onverschillig alles naast me neer. Het gebrek aan geld biedt ook geen oplossingen.
Zaken waardoor ik langzaam verder in een depressie zak.
De verhoging van de Baclofen lijkt geen enkele invloed te hebben op de trek. Door bovenstaande factoren is de trek sterk aanwezig. Het liefst zou ik verhogen, maar daarvoor heb ik de toestemming van mijn arts nodig. Die heeft een afgemeten hoeveelheid voor 2 weken voor geschreven.
Gisteren wel 10 mg extra ingenomen, 4 keer 10 mg. Dat leek iets beter te gaan.
Na mijn gesprek met de psycholoog bepaal ik of ik bij de arts een verzoek indien structureel te gaan verhogen. Liefst zou ik nu verhogen naar 10-20-10 mg.
Lichamelijk weinig last van de bijwerkingen.
zondag 1 januari 2012
Nieuwe jaar
Bij deze wil ik iedereen de beste wensen toewensen en een voorspoedig nieuw jaar. Werk aan het realiseren van je dromen-want die heeft iedereen- en zorg dat ze gerealiseerd worden. Dat doe je zelf! Alle levens kwaliteit is intrinsiek. Natuurlijk speelt geluk ook een rol, om af en toe dingen op zijn plaats te laten vallen. Maar doen en blijven proberen is toch echt dat primair vanuit jezelf moet komen. De trein komt iedere keer weer langs, maar je moet wel initiatief tonen om naar het station te gaan. Om de trein te kunnen zien en om vervolgens in te stappen. Ontwikkel en ontplooi jezelf en wees vooral niet bang om op je bek te gaan. Mijn advies voor 2012
vandaag voel ik me down. Zoiets merk ik direct bij het opstaan. Opzich is dat niks bijzonders. Zo voel ik me altijd met dit soort dagen:Kerst, Pasen, Nieuwjaarsdag. Angst dat het er weer niks veranderd. Dingen geschreven in het vorige stukje: allemaal theoretisch gelul, in de praktijk is het diep geworteld gevoel en dat werkt primair. 40 jaar conditionering druk je niet zomaar weg met een nieuwe pil en een wekelijks gesprek met een psycholoog. Gelukkig realiseer ik me dat. En om heel eerlijk te zijn een vol geplast huis werkt ook niet mee, aan het gelukkig nieuwjaarsgevoel.
Het woord is al te sprake gekomen: de Pil. Gisteren begonnen met het verhogen van de dosis naar 3 keer 10 mg per dag. De medicatie opgehaald bij een andere apotheek. Ik was eergisteren niet thuis. Aan het ophalen heb ik een naar gevoel over gehouden. Betreffende apotheek is verre van efficiënt. Buiten het feit dat er constant een wachtrij is, wou men mij laten betalen voor het medicijn als zijnde dat het niet vergoed wordt. Wat flauwekul is. Bij mijn 'eigen' apotheek krijg ik het gewoon kosteloos mee. Instant boos geworden, en mijn excuses aangeboden(ik leer het al). Daarna wachten, vervolgens te horen krijgen dat het nog 10 a 15 minuten gaat duren. Men moet van alles aan gegevens invoeren, en ik krijg de mededeling mee dat ze liever hebben dat ik het medicijn voortaan bij mijn eigen apotheek ophaal. Nou dat zou ik ook liever doen. Wachten is niet mijn sterke punt en om nu 15 minuten bezig te zijn , met vol entourage- 4 kinderen en 2 honden, en vervolgens nog geen medicatie te hebben. De afspraak gemaakt om later terug te komen, dan kan men ondertussen de bestelling klaar maken. Later terug, zit de hele apotheek tjok vol. Wachten, eindelijk aan de beurt, papieren tekenen en de mededeling krijgen dat het een gevaarlijk medicijn is bladiebladiebla. Het zal allemaal wel. Wat mij bezig houdt is de vraag of ik het voortaan bij mijn eigen apotheek wil ophalen. Verdient men niet genoeg aan dit medicijn-zoals gezegd het is patent vrij en kost geen drol. Ben ik nu cynisch en wil men mij niet als klant, omdat het hun niks oplevert? Want is dit de medische zorg 2011-2012. Ik realiseer me dat een apotheek niks anders is dan een winkel waar je medicijnen koopt. Maar het zegt dus veel over de belangen die er spelen.
Nog vermelden: ik krijg ook weer een ander merk mee. Voorheen Lioresal en nu Mylan.
Een tweede vermelding voor mijn vrienden en bekenden die dit blog volgen. Ik mag nooit meer abrupt stoppen met deze medicatie!
Het gebruik van de medicatie gaat goed. Ik voel wel weer de extreme vermoeidheid en ook mijn ontlasting herinnert mij aan het feit dat ik de medicatie. Het stinkt, is dun en komt onregelmatig.
Gisteren voor het eerst sinds tijden, flinke trek ervaren. Ik liep in de supermarkt en ik kreeg erg de neiging om bier te halen. Het is ten slotte oud en nieuw en ook ik heb wel een feestje verdient. We hadden overigens niks gepland, gewoon lekker thuis. De hond moet wennen en de oudste van mijn vriendin is doodsbang voor vuurwerk. In de supermarkt bekroop me het gevoel dat het wel saai zou gaan worden. Tempo van de boodschappen doen hoog houden en richting kassa. Wel 2 flessen wijn meegenomen, mocht één niet genoeg zijn voor mijn vriendin-jaja. Verder dingen vergeten dat zal dan wel. Het is niet anders.
Toch even langs de mensen waar ik jaren lang oudjaarsdag heb door gebracht. Toch wel gezellig, lekker buiten, vurtje erbij, lachen, drank. Al mijn oude vrienden zijn er niet(allemaal uitgewaaid), ik besluit het bezoek kort te houden en ga naar huis. Mijn vriendin wacht op de net gekochte oliebollen en appelflappen en een van mijn vrienden komt langs om Case te bekijken.
Mijn zoontje, die de middag bij mij heeft doorgebracht, moeten wegbrengen. Zijn moeder heeft gedronken. Er hangt ook daar een gezellige sfeer. Iedereen is jolig en de meesten zijn over duidelijk aangeschoten. Folklore, tradities en drank. Niet alleen bij mij is het diep gewortelt. Op het moment zelf stoort het gedrag van anderen me, op het moment dat ik wegloop voel ik het als gemis.
Als ik de hond uit laat, kom ik overal tentjes tegen waar buurtbewoners bij een vuurkorf een pilsje drinken. Mijn trek blijft. Ik kan er wel afstand van nemen, beter dan voorheen, maar het beeld en ook de confrontatie ermee blijven terug komen. Ik herinner me de leuke jaren die ik heb meegemaakt.
Thuis zorg ik voor de maaltijd en dan gaat het mis. Ik probeer een eigen nieuwjaars sfeer te creëren. Vuur in de tuin. Wat vuurwerk afsteken en ik 'proef' de wijn. Hij is heerlijke het is een italiaan, siciliaan om precies te zijn. Ik schenk me ene half glas in en combineer het met een flesje water.
Opzich gaat het goed goed. De wijn smaakt prima en ik drink ook niet veel. Alles bij elkaar misschien een fris glas vol, maar bij vlagen voel ik de obsessieve drang opkomen om meer te drinken. In het voorbijgaan valt mijn focus op het glas en neem ik grote slokken- die door de omvang ook niet smaken.
Van het hele oud en nieuw gebeuren kan ik in de loop van de avond wel afscheid nemen. De craving, in deze hang naar avontuur, lijkt wel weg. Ik voel berusting in mijn avond. Rustig met mijn vriendin, op de bank: Theo Maassen noemt het zo mooi "de boel de boel laten". Om 24.00-00.00 kijken we vanachter het huis naar het vuurwerk. Om 01.30 sluiten we de avond af door met de honden te gaan lopen. Het was goed zo.
Door de avond ben ik wel met het neus op de feiten gedrukt om na te gaan denken over het dilemma sociaal drinken. Bij vlagen dronk ik compulsief en ook vanochtend kwam toch het idee bij me op om het laatste restje wijn nog even naar binnen te gooien voordat ik met de hond ga lopen. Gelukkig ervaar ik de rust om dit te zien en om me daar nu ook niet direct veel zorgen over hoeven te maken.
Ik merk wel dat ik nog steeds niet praat...............
vandaag voel ik me down. Zoiets merk ik direct bij het opstaan. Opzich is dat niks bijzonders. Zo voel ik me altijd met dit soort dagen:Kerst, Pasen, Nieuwjaarsdag. Angst dat het er weer niks veranderd. Dingen geschreven in het vorige stukje: allemaal theoretisch gelul, in de praktijk is het diep geworteld gevoel en dat werkt primair. 40 jaar conditionering druk je niet zomaar weg met een nieuwe pil en een wekelijks gesprek met een psycholoog. Gelukkig realiseer ik me dat. En om heel eerlijk te zijn een vol geplast huis werkt ook niet mee, aan het gelukkig nieuwjaarsgevoel.
Het woord is al te sprake gekomen: de Pil. Gisteren begonnen met het verhogen van de dosis naar 3 keer 10 mg per dag. De medicatie opgehaald bij een andere apotheek. Ik was eergisteren niet thuis. Aan het ophalen heb ik een naar gevoel over gehouden. Betreffende apotheek is verre van efficiënt. Buiten het feit dat er constant een wachtrij is, wou men mij laten betalen voor het medicijn als zijnde dat het niet vergoed wordt. Wat flauwekul is. Bij mijn 'eigen' apotheek krijg ik het gewoon kosteloos mee. Instant boos geworden, en mijn excuses aangeboden(ik leer het al). Daarna wachten, vervolgens te horen krijgen dat het nog 10 a 15 minuten gaat duren. Men moet van alles aan gegevens invoeren, en ik krijg de mededeling mee dat ze liever hebben dat ik het medicijn voortaan bij mijn eigen apotheek ophaal. Nou dat zou ik ook liever doen. Wachten is niet mijn sterke punt en om nu 15 minuten bezig te zijn , met vol entourage- 4 kinderen en 2 honden, en vervolgens nog geen medicatie te hebben. De afspraak gemaakt om later terug te komen, dan kan men ondertussen de bestelling klaar maken. Later terug, zit de hele apotheek tjok vol. Wachten, eindelijk aan de beurt, papieren tekenen en de mededeling krijgen dat het een gevaarlijk medicijn is bladiebladiebla. Het zal allemaal wel. Wat mij bezig houdt is de vraag of ik het voortaan bij mijn eigen apotheek wil ophalen. Verdient men niet genoeg aan dit medicijn-zoals gezegd het is patent vrij en kost geen drol. Ben ik nu cynisch en wil men mij niet als klant, omdat het hun niks oplevert? Want is dit de medische zorg 2011-2012. Ik realiseer me dat een apotheek niks anders is dan een winkel waar je medicijnen koopt. Maar het zegt dus veel over de belangen die er spelen.
Nog vermelden: ik krijg ook weer een ander merk mee. Voorheen Lioresal en nu Mylan.
Een tweede vermelding voor mijn vrienden en bekenden die dit blog volgen. Ik mag nooit meer abrupt stoppen met deze medicatie!
Het gebruik van de medicatie gaat goed. Ik voel wel weer de extreme vermoeidheid en ook mijn ontlasting herinnert mij aan het feit dat ik de medicatie. Het stinkt, is dun en komt onregelmatig.
Gisteren voor het eerst sinds tijden, flinke trek ervaren. Ik liep in de supermarkt en ik kreeg erg de neiging om bier te halen. Het is ten slotte oud en nieuw en ook ik heb wel een feestje verdient. We hadden overigens niks gepland, gewoon lekker thuis. De hond moet wennen en de oudste van mijn vriendin is doodsbang voor vuurwerk. In de supermarkt bekroop me het gevoel dat het wel saai zou gaan worden. Tempo van de boodschappen doen hoog houden en richting kassa. Wel 2 flessen wijn meegenomen, mocht één niet genoeg zijn voor mijn vriendin-jaja. Verder dingen vergeten dat zal dan wel. Het is niet anders.
Toch even langs de mensen waar ik jaren lang oudjaarsdag heb door gebracht. Toch wel gezellig, lekker buiten, vurtje erbij, lachen, drank. Al mijn oude vrienden zijn er niet(allemaal uitgewaaid), ik besluit het bezoek kort te houden en ga naar huis. Mijn vriendin wacht op de net gekochte oliebollen en appelflappen en een van mijn vrienden komt langs om Case te bekijken.
Mijn zoontje, die de middag bij mij heeft doorgebracht, moeten wegbrengen. Zijn moeder heeft gedronken. Er hangt ook daar een gezellige sfeer. Iedereen is jolig en de meesten zijn over duidelijk aangeschoten. Folklore, tradities en drank. Niet alleen bij mij is het diep gewortelt. Op het moment zelf stoort het gedrag van anderen me, op het moment dat ik wegloop voel ik het als gemis.
Als ik de hond uit laat, kom ik overal tentjes tegen waar buurtbewoners bij een vuurkorf een pilsje drinken. Mijn trek blijft. Ik kan er wel afstand van nemen, beter dan voorheen, maar het beeld en ook de confrontatie ermee blijven terug komen. Ik herinner me de leuke jaren die ik heb meegemaakt.
Thuis zorg ik voor de maaltijd en dan gaat het mis. Ik probeer een eigen nieuwjaars sfeer te creëren. Vuur in de tuin. Wat vuurwerk afsteken en ik 'proef' de wijn. Hij is heerlijke het is een italiaan, siciliaan om precies te zijn. Ik schenk me ene half glas in en combineer het met een flesje water.
Opzich gaat het goed goed. De wijn smaakt prima en ik drink ook niet veel. Alles bij elkaar misschien een fris glas vol, maar bij vlagen voel ik de obsessieve drang opkomen om meer te drinken. In het voorbijgaan valt mijn focus op het glas en neem ik grote slokken- die door de omvang ook niet smaken.
Van het hele oud en nieuw gebeuren kan ik in de loop van de avond wel afscheid nemen. De craving, in deze hang naar avontuur, lijkt wel weg. Ik voel berusting in mijn avond. Rustig met mijn vriendin, op de bank: Theo Maassen noemt het zo mooi "de boel de boel laten". Om 24.00-00.00 kijken we vanachter het huis naar het vuurwerk. Om 01.30 sluiten we de avond af door met de honden te gaan lopen. Het was goed zo.
Door de avond ben ik wel met het neus op de feiten gedrukt om na te gaan denken over het dilemma sociaal drinken. Bij vlagen dronk ik compulsief en ook vanochtend kwam toch het idee bij me op om het laatste restje wijn nog even naar binnen te gooien voordat ik met de hond ga lopen. Gelukkig ervaar ik de rust om dit te zien en om me daar nu ook niet direct veel zorgen over hoeven te maken.
Ik merk wel dat ik nog steeds niet praat...............
vrijdag 30 december 2011
Derde week.
De afgelopen paar dagen is het er niet van gekomen een berichtje te schrijven. De slapeloosheid heeft een grote invloed op mijn dagelijkse leven. 'S avonds ben ik gewoon dood moe.
Daarnaast staat het goede nieuws: sinds eergisteren heb ik een hond. Case(Kees) is een pup van 13 weken. Case kost wel veel tijd en energie. Ik zal een deze dagen een foto posten van de schat. Hopelijk is hij snel gewent aan ons drukke, dynamische gezin.
Vandaag een vervolg afspraak gehad met de verslavings arts. De komende twee weken ga ik de dosis verhogen naar 30 mg per dag. Zowel ik als de arts zijn zeer tevreden over het huidige verloop. Ik merkte wel dat hij nogmaals geïnformeerd heeft bij mijn verantwoordelijke hulpverlener- hoe ik momenteel in mijn verslavings problematiek sta en op welke fronten ik bezig ben me verder te ontwikkelen. Baclofen is geen wondermiddel en naast het medicijn ben ik nog steeds bezig met een behandeling. Ik heb gesprekken met een psycholoog en ik ben bezig met een persoonlijkheids onderzoek. Dat PO moet inzichtelijk maken wat er op de achtergrond met mij aan de hand is. Want hoe graag ik dingen ook wil veranderen, ik struikel keer op keer en dat is geen onwil.
Hoe sta ik er nu voor. De afgelopen paar dagen voelde ik me vlak. Ik was erg vermoeid. Door de Baclofen kan ik, zoals eerder beschreven, soms niet slapen. Het is dan net alsof ik speed heb gebruikt. En als ik slaap heb ik nare dromen. Met dromen weet ik me momenteel sowieso geen raad. Dromen kan ik me nooit herinneren, althans tot sinds kort. De dromen zijn niet angstig als zijnde nachtmerries, maar naar en vervelend in een extreme manier.
Vanmiddag heb ik me even moeten terug trekken in de slaapkamer. Alles werd me te druk: 4 kinderen, 2 honden, oud en nieuw dat erg doorwerkt in de gezinssituatie . Het werd me gewoon even te veel. Gelukkig weet ik tijdig de rem te vinden. Door de Baclofen levert zo'n situatie me tegenwoordig geen trek meer op. Echt een duidelijke vooruitgang.
Ik wens bij deze iedereen alvast een prettige jaarwisseling.
Daarnaast staat het goede nieuws: sinds eergisteren heb ik een hond. Case(Kees) is een pup van 13 weken. Case kost wel veel tijd en energie. Ik zal een deze dagen een foto posten van de schat. Hopelijk is hij snel gewent aan ons drukke, dynamische gezin.
Vandaag een vervolg afspraak gehad met de verslavings arts. De komende twee weken ga ik de dosis verhogen naar 30 mg per dag. Zowel ik als de arts zijn zeer tevreden over het huidige verloop. Ik merkte wel dat hij nogmaals geïnformeerd heeft bij mijn verantwoordelijke hulpverlener- hoe ik momenteel in mijn verslavings problematiek sta en op welke fronten ik bezig ben me verder te ontwikkelen. Baclofen is geen wondermiddel en naast het medicijn ben ik nog steeds bezig met een behandeling. Ik heb gesprekken met een psycholoog en ik ben bezig met een persoonlijkheids onderzoek. Dat PO moet inzichtelijk maken wat er op de achtergrond met mij aan de hand is. Want hoe graag ik dingen ook wil veranderen, ik struikel keer op keer en dat is geen onwil.
Hoe sta ik er nu voor. De afgelopen paar dagen voelde ik me vlak. Ik was erg vermoeid. Door de Baclofen kan ik, zoals eerder beschreven, soms niet slapen. Het is dan net alsof ik speed heb gebruikt. En als ik slaap heb ik nare dromen. Met dromen weet ik me momenteel sowieso geen raad. Dromen kan ik me nooit herinneren, althans tot sinds kort. De dromen zijn niet angstig als zijnde nachtmerries, maar naar en vervelend in een extreme manier.
Vanmiddag heb ik me even moeten terug trekken in de slaapkamer. Alles werd me te druk: 4 kinderen, 2 honden, oud en nieuw dat erg doorwerkt in de gezinssituatie . Het werd me gewoon even te veel. Gelukkig weet ik tijdig de rem te vinden. Door de Baclofen levert zo'n situatie me tegenwoordig geen trek meer op. Echt een duidelijke vooruitgang.
Ik wens bij deze iedereen alvast een prettige jaarwisseling.
maandag 26 december 2011
Tweede kerstdag
Lastig om vandaag een blog te schrijven. De Baclofen doet prima zijn werk. Ik zie mensen bier drinken en ik voel dat ik dat ook wel zou willen. Ik zit met het kerst gevoel-en in mijn optiek s dat geen prettig gevoel. Bij het uitstappen van de auto zie ik door de ramen heen de overburen bier drinken. Het levert me een gevoel op dat ik dat ook wel zou willen. Maar ik kan het niet omschrijven zijnde trek. Het veroorzaakt geen lichamelijke spanning. De bier alarm bellen gaan niet rinkelen. Ik zie iets prettigs, maar ik kan er afstand van nemen. Dat voelt prettig, maar ook zeker onwennig.
Het veranderd niet mijn gedempte gevoel en ik zit nu gewoon even niet lekker in mijn vel. Dat staat in schril contrast met gisteren toen ik me bij vlagen erg euforisch voelde.
Vandaag voor het eerst gefietst- lees met de mountainbike het bos in geweest. Hardlopen heb ik al wel een keer gedaan sinds ik begonnen ben met de medicatie, maar ik had vandaag last van een onwennige rechtervoet. Vandaar de voorkeur voor fietsen. Fietsen is minder belastend voor de gewrichten. Tijdens het fietsen voelde ik me wat angstig. Ik weet niet wat Baclofen doet met het lichaam, het is wel een spierverslapper. Normaal gesproken knal ik er altijd van gek en onwijs in. Nu heb ik het toch wat rustig aan gedaan. Geprobeerd naar mijn lichaam te luisteren. Bij elkaar een klein uurtje gefietst. Ik verbaasde me dat ik vrij snel last kreeg van een zere rug, in verband met de gebogen houding op de fiets. Baclofen is een spierverslapper dus ik hoopte dat rugpijn wel een van de laatste dingen was waar ik last van zou hebben.
Mentaal wissel ik op dit moment erg. Ik hoop dat het iets stabieler gaat worden. Wisselen van stemming doe ik eigenlijk altijd, maar ik wil zo graag die stabiliteit.
Het veranderd niet mijn gedempte gevoel en ik zit nu gewoon even niet lekker in mijn vel. Dat staat in schril contrast met gisteren toen ik me bij vlagen erg euforisch voelde.
Vandaag voor het eerst gefietst- lees met de mountainbike het bos in geweest. Hardlopen heb ik al wel een keer gedaan sinds ik begonnen ben met de medicatie, maar ik had vandaag last van een onwennige rechtervoet. Vandaar de voorkeur voor fietsen. Fietsen is minder belastend voor de gewrichten. Tijdens het fietsen voelde ik me wat angstig. Ik weet niet wat Baclofen doet met het lichaam, het is wel een spierverslapper. Normaal gesproken knal ik er altijd van gek en onwijs in. Nu heb ik het toch wat rustig aan gedaan. Geprobeerd naar mijn lichaam te luisteren. Bij elkaar een klein uurtje gefietst. Ik verbaasde me dat ik vrij snel last kreeg van een zere rug, in verband met de gebogen houding op de fiets. Baclofen is een spierverslapper dus ik hoopte dat rugpijn wel een van de laatste dingen was waar ik last van zou hebben.
Mentaal wissel ik op dit moment erg. Ik hoop dat het iets stabieler gaat worden. Wisselen van stemming doe ik eigenlijk altijd, maar ik wil zo graag die stabiliteit.
zondag 25 december 2011
Eerste kerstdag
Vannacht goed geslapen, maar eigenlijk kon dat ook niet anders. Rond 01.15 in een lekker vermoeide flow in bed gekropen.
Ik krijg toch wel zin om iets te gaan drinken. Het is kerst de dag duurt nog lang en de kerst al helemaal.
De vier kinderen bij elkaar zijn druk en ik merk dat me dat trek opleverd. Lekker even ontsnappen op de bank, relaxen met een biertje erbij.
Goed nieuws! Een van de geregistreerde bijwerkingen van Baclofen is een afname van het libido. Gelukkig merk ik daar erg weinig van.
Ik wil me inlezen op het www.baclofen.nu blog, maar ik zag dat daar ook dezelfde malloten rondhangen als op het Fok forum. Deels wil ik me meer verdiepen in het amnesia verhaal. Maar het zien van de opmerkingen en manier van uiten van een aantal personen daar levert me instant woede op. Woede kost energie. En daar zit ik niet op te wachten.
Ik wordt weer wat moe.Het gebrek aan slaap van de afgelopen week is natuurlijk niet met een nacht slapen gecompenseerd. .Met een half uur neem ik mijn volgende dosis. Naast de vermoeidheid ben ik erg bezig met het kijken wat koffie precies doet op dit moment. Ik consumeer ontzettende aantallen koppen koffie per dag. Dat doe ik al jaren. Toendertijd ben ik Senseo-opzich een waardeloos product- gaan drinken, omdat ik anders continue de pot koffie van het apparaat, in now time, tot de laatste druppel leegdronk. Door middel van Senseo koffie probeerde ik de alcohol koffie te temperen. Gevoelsmatig zit het niet lekker. Ik heb het idee dat de Baclofen het effect van de cafeíne versterkt. Hij vermindert in ieder geval niet de trek in cafeïne. Ik merk de koffie al vrij snel op op in mijn maag/darmenstelsel, dat gebeurt al na 2 koppen koffie. Al tijden probeer ik te switchen richting het drinken van Thee. Ondertussen een waterkoker gekocht, maar thee heeft nu eenmaal de uitstraling van een wijfendrank. En dat is het natuurlijk ook. Het doet niks met je en waarom zou je een middel tot je nemen dat niks met je doet?
Mijn hoofd zit altijd vol met van alles. Zoals de Stereo MC's in ene nummer zeggen.Can't stop the traffic in my mind . Altijd een reden geweest om te drinken. Vaak zijn het negatieve gedachten Maar tussen alle chaos ontstaan ook veel creatieve ideeën. Ideeën die nauwelijks uitgewerkt worden, primair door gevoelens van onzekerheid, vervolgens drank en onverschilligheid. Die stroom van ideeën komt weer op gang, en er ontstaat ook een drang om ze op te pikken. Komende tijd eens kijken of ik ook daadwerkelijk het initiatie kan ontplooïen om ze uit te werken..
Even wat eten en mijn middag dosis innemen.
Wanneer is die Serieus Request hypocrisie nu eindelijk eens voorbij..................
Ik krijg toch wel zin om iets te gaan drinken. Het is kerst de dag duurt nog lang en de kerst al helemaal.
De vier kinderen bij elkaar zijn druk en ik merk dat me dat trek opleverd. Lekker even ontsnappen op de bank, relaxen met een biertje erbij.
Goed nieuws! Een van de geregistreerde bijwerkingen van Baclofen is een afname van het libido. Gelukkig merk ik daar erg weinig van.
Ik wil me inlezen op het www.baclofen.nu blog, maar ik zag dat daar ook dezelfde malloten rondhangen als op het Fok forum. Deels wil ik me meer verdiepen in het amnesia verhaal. Maar het zien van de opmerkingen en manier van uiten van een aantal personen daar levert me instant woede op. Woede kost energie. En daar zit ik niet op te wachten.
Ik wordt weer wat moe.Het gebrek aan slaap van de afgelopen week is natuurlijk niet met een nacht slapen gecompenseerd. .Met een half uur neem ik mijn volgende dosis. Naast de vermoeidheid ben ik erg bezig met het kijken wat koffie precies doet op dit moment. Ik consumeer ontzettende aantallen koppen koffie per dag. Dat doe ik al jaren. Toendertijd ben ik Senseo-opzich een waardeloos product- gaan drinken, omdat ik anders continue de pot koffie van het apparaat, in now time, tot de laatste druppel leegdronk. Door middel van Senseo koffie probeerde ik de alcohol koffie te temperen. Gevoelsmatig zit het niet lekker. Ik heb het idee dat de Baclofen het effect van de cafeíne versterkt. Hij vermindert in ieder geval niet de trek in cafeïne. Ik merk de koffie al vrij snel op op in mijn maag/darmenstelsel, dat gebeurt al na 2 koppen koffie. Al tijden probeer ik te switchen richting het drinken van Thee. Ondertussen een waterkoker gekocht, maar thee heeft nu eenmaal de uitstraling van een wijfendrank. En dat is het natuurlijk ook. Het doet niks met je en waarom zou je een middel tot je nemen dat niks met je doet?
Mijn hoofd zit altijd vol met van alles. Zoals de Stereo MC's in ene nummer zeggen.Can't stop the traffic in my mind . Altijd een reden geweest om te drinken. Vaak zijn het negatieve gedachten Maar tussen alle chaos ontstaan ook veel creatieve ideeën. Ideeën die nauwelijks uitgewerkt worden, primair door gevoelens van onzekerheid, vervolgens drank en onverschilligheid. Die stroom van ideeën komt weer op gang, en er ontstaat ook een drang om ze op te pikken. Komende tijd eens kijken of ik ook daadwerkelijk het initiatie kan ontplooïen om ze uit te werken..
Even wat eten en mijn middag dosis innemen.
Wanneer is die Serieus Request hypocrisie nu eindelijk eens voorbij..................
Abonneren op:
Posts (Atom)