6 januari

Gisteren de verslavingsarts gemaild met het verzoek om de dosis structureel te gaan verhogen en vandaag een akkoord daartoe ontvangen. Vanaf morgen verhoog ik naar 10-20-10 mg. Voor vrijdag staat er een afspraak ingepland en dan wil ik eigenlijk meteen de dosis verder gaan verhogen naar 20-20-20mg. Ik denk dat mijn ideale dosering  zal zijn 20-30-20 mg
Ik wil verhogen, omdat je met het gebruik van Baclofen af en toe de trek de nek om moet draaien. Je moet als het ware een klap uitdelen door middel van een flinke dosis. Dat is gebeurd toen ik met de medicatie begon, maar nu lijkt mijn lichaam aan het medicijn gewent en  lijkt het effect op de achtergrond verdwenen.

Ik blijf de laatste dagen kampen met enorme trek. Eigenlijk is dat sinds het verhogen van de dosis begonnen. Het verhogen van de dosis viel weliswaar samen met oud en nieuw, wat altijd een lastige periode is.
Vandaag ook weer te kampen gehad met enorme trek. En uiteindelijk ook toegegeven.
De druppel bleek het niet kunnen pinnen te zijn. Mijn onverschilligheid kreeg de overhand. Niks verandert, 'fuck it'. Ik verviel in oud 'straat' gedrag, letterlijk. Als op dat moment de onverschilligheid om de hoek komt zetten, lukt het me niet meer dat via de ratio te beinvloeden. Ik belande ook in de supermarkt, waar ik wat fastfood kocht en een aantal blikken bier. Helemaal prettig voelde ik me daar niet bij. want ik kocht ook een six-pack flesjes bronwater. Want bij trek altijd zorgen voor voldoende niet alcoholische versnaperingen.
Boodschappen in de auto gelegd, auto afgesloten en een stukje gaan wandelen, meteen ook een blikje bier open getrokken. Best lekker!
Blik leeg gedronken en terug gelopen naar de auto, om toch maar eens richting huis te rijden. Het werd al laat
In de auto voelde ik me niet prettig. Nog eentje drinken of  toch maar niet. Het wel-niet duel was in volle gang en de saaie eenbaans wegen in het noorden van het land werken dan niet in het voordeel van de niet.
Uiteindelijk besloten ook het volgende blik open te trekken, maar bij de eerste slok voelde ik walging door me heengaan. Ik kreeg het niet weg. Is dit een wonder van de Baclofen. Het deurpaneel van mijn auto ligt eraf en dit was de ideale plek om zonder na te denken het blik in leeg te gooien. Dat voelde goed. Ik was in staat het duel dat ik had verloren van de trek te corrigeren. Bij een stoplicht een ander blik leeg gegooid.
Gedronken, maar toch in staat geweest niet door te slaan. Dat geeft me een goed gevoel. Hierdoor blijkt ook dat ik me uit de dip waarin ik sinds het begin van dit jaar zat uit werk. Iets dat ik zelf doen. Dat geeft een positieve boost.
Gisteren een goed gesprek gehad met mijn psycholoog. Die mij een goed inzicht gaf. Ik kan me verschuilen achter conditioneringen, en dat ik me in het begin van het nieuwe jaar altijd slecht voel. Maar ik kan ook blijven werken aan de verandering, een verandering die ik zelf in gang heb gezet,  en dingen aanpakken. Dat heb ik gisteren gedaan, gewoon wat dingen afgewerkt van het steeds langer wordende lijstje,  en ik merk dat het werkt. Het gevoel dat de berg waar ik tegen op moest klimmen weer onbereikbaar hoog werd, heb ik omgebogen naar een gevoel dat ik de berg rustig op kan wandelen. Dit in plaats van passief onderaan blijven staan kijken, omdat ik het gevoel heb dat ik de berg op moet rennen. Een onhaalbaar streven. Ik moet stapjes maken en daar met een goed gevoel op terug kijken in plaats van willen rennen en daar niet de energie voor hebben. Dan wordt de 'to do' lijst alleen maar langer en neemt de onrust verder toe.
Ik heb last van geconditioneerd gedrag> En ik weet ook echt niet om met veel dingen om te gaan, maar alleen ik kan de dingen veranderen. En dat begint met de dingen aan te pakken die ik wel kan.  En helaas  het zit niet altijd mee................