Derde week.

De afgelopen paar dagen is het er niet van gekomen een berichtje te schrijven. De slapeloosheid heeft een grote invloed op mijn dagelijkse leven. 'S avonds ben ik gewoon dood moe.
Daarnaast staat  het goede nieuws: sinds eergisteren heb ik  een hond. Case(Kees) is een pup van 13 weken. Case kost wel  veel tijd en energie. Ik zal een deze dagen een foto posten van de schat. Hopelijk is hij snel gewent aan ons drukke, dynamische gezin.

Vandaag een vervolg afspraak gehad met de verslavings arts. De komende twee weken ga ik de dosis verhogen naar 30 mg per dag. Zowel ik als de arts zijn zeer tevreden over het huidige verloop. Ik merkte wel dat hij nogmaals geïnformeerd heeft bij mijn verantwoordelijke hulpverlener- hoe ik momenteel in mijn verslavings problematiek sta en op welke fronten ik bezig ben me verder te ontwikkelen. Baclofen is geen wondermiddel en naast het medicijn ben ik nog steeds bezig met een behandeling. Ik heb gesprekken met een psycholoog en ik ben bezig met een persoonlijkheids onderzoek. Dat PO moet inzichtelijk maken wat er  op de achtergrond met mij aan de hand is. Want hoe graag ik dingen ook wil veranderen, ik struikel keer op keer en dat is geen onwil.

Hoe sta ik er nu voor. De afgelopen paar dagen voelde ik me vlak. Ik was erg vermoeid. Door de Baclofen kan ik, zoals eerder beschreven, soms niet slapen. Het is dan net alsof ik speed heb gebruikt. En als ik slaap heb ik nare dromen. Met dromen weet ik me momenteel  sowieso geen raad. Dromen kan ik me nooit herinneren, althans tot sinds kort.  De dromen zijn niet angstig als zijnde nachtmerries, maar naar en vervelend in een extreme manier.
Vanmiddag heb ik me even moeten terug trekken in de slaapkamer. Alles werd me te druk: 4 kinderen, 2 honden, oud en nieuw dat erg doorwerkt in de gezinssituatie . Het werd me gewoon even te veel. Gelukkig weet ik tijdig de rem te vinden. Door de Baclofen levert zo'n situatie  me  tegenwoordig geen trek meer op. Echt een duidelijke vooruitgang.

Ik wens bij deze iedereen alvast een prettige jaarwisseling.

Tweede kerstdag

Lastig om vandaag een blog te schrijven. De Baclofen doet prima zijn werk. Ik zie mensen bier drinken en ik voel dat ik dat ook wel zou willen. Ik zit met het kerst gevoel-en in mijn optiek s dat geen prettig gevoel. Bij het uitstappen van de auto zie ik door de ramen heen de overburen bier drinken. Het levert me een gevoel op dat ik dat ook wel zou willen. Maar ik kan het niet omschrijven zijnde trek. Het veroorzaakt geen lichamelijke spanning. De bier alarm bellen gaan niet rinkelen. Ik zie iets prettigs, maar ik kan er afstand van nemen. Dat voelt prettig, maar ook zeker onwennig.
Het veranderd niet mijn gedempte gevoel en ik zit nu gewoon even niet lekker in mijn vel. Dat staat in schril contrast met gisteren toen ik me bij vlagen erg euforisch voelde. 

Vandaag voor het eerst gefietst- lees met de mountainbike het bos in geweest. Hardlopen heb ik al wel een keer gedaan sinds ik begonnen ben met de medicatie, maar ik had vandaag last van een onwennige rechtervoet. Vandaar de voorkeur voor fietsen. Fietsen is minder belastend voor de gewrichten. Tijdens het fietsen voelde ik me wat angstig. Ik weet niet wat Baclofen doet met het lichaam, het is wel een spierverslapper. Normaal gesproken knal ik er altijd van gek en onwijs in. Nu heb ik het toch wat rustig aan gedaan. Geprobeerd naar mijn lichaam te luisteren. Bij elkaar een klein uurtje gefietst. Ik verbaasde me dat ik vrij snel last kreeg van een zere rug, in verband met de gebogen houding op de fiets. Baclofen is een spierverslapper dus ik hoopte dat rugpijn wel een van de laatste dingen was waar ik last van zou hebben.

Mentaal wissel ik op dit moment erg. Ik hoop dat het iets stabieler gaat worden. Wisselen van stemming doe ik eigenlijk altijd, maar ik wil zo graag die stabiliteit.

Eerste kerstdag

Vannacht goed geslapen, maar eigenlijk kon dat ook niet anders. Rond 01.15 in een lekker vermoeide flow in bed gekropen.
Ik krijg toch wel zin om iets te gaan drinken. Het is kerst de dag duurt nog lang en de kerst al helemaal.
De vier kinderen bij elkaar zijn druk en ik merk dat me dat trek opleverd. Lekker even ontsnappen op de bank, relaxen met een biertje erbij.

Goed nieuws! Een van de geregistreerde bijwerkingen van Baclofen is een afname van het libido. Gelukkig merk ik daar erg weinig van.
Ik wil me inlezen op het www.baclofen.nu blog, maar ik zag dat daar ook dezelfde malloten rondhangen als op het Fok forum. Deels wil ik me meer verdiepen in het amnesia verhaal. Maar het zien van de opmerkingen en manier van uiten  van een aantal personen daar  levert me instant woede op. Woede kost energie. En daar zit ik niet op te wachten.

Ik wordt weer wat moe.Het gebrek aan slaap van de afgelopen week is natuurlijk niet met een nacht slapen gecompenseerd. .Met een half uur neem ik mijn volgende dosis. Naast de vermoeidheid ben ik erg bezig met het kijken wat koffie precies doet op dit moment. Ik consumeer ontzettende aantallen koppen koffie per dag. Dat doe ik al jaren. Toendertijd ben ik Senseo-opzich een waardeloos product- gaan drinken, omdat ik anders continue de pot koffie van het apparaat, in now time, tot de laatste druppel leegdronk. Door middel van Senseo koffie probeerde ik de alcohol koffie te temperen.  Gevoelsmatig zit het niet lekker. Ik heb het idee dat de Baclofen het effect van de cafeíne versterkt. Hij vermindert in ieder geval niet de trek in cafeïne. Ik merk de koffie al vrij snel op  op in mijn maag/darmenstelsel, dat gebeurt al na 2 koppen koffie. Al tijden probeer ik te switchen richting het drinken van Thee. Ondertussen een waterkoker gekocht, maar thee heeft nu eenmaal de uitstraling van een wijfendrank. En dat is het natuurlijk ook. Het doet niks met je en waarom zou je een middel tot je nemen dat niks met je doet?

Mijn hoofd zit altijd vol met van alles. Zoals de Stereo MC's in ene nummer zeggen.Can't stop the traffic in my mind . Altijd een reden geweest om te drinken. Vaak zijn het negatieve gedachten  Maar tussen alle chaos ontstaan ook veel creatieve ideeën. Ideeën die nauwelijks uitgewerkt worden, primair door gevoelens van onzekerheid, vervolgens drank en onverschilligheid. Die stroom van ideeën komt weer op gang, en er ontstaat ook een drang om ze op te pikken. Komende tijd eens kijken of ik ook daadwerkelijk het initiatie kan ontplooïen om ze uit te werken..

Even  wat eten en mijn middag dosis innemen.


Wanneer is die Serieus Request hypocrisie nu eindelijk eens voorbij..................

Zaterdag kerstavond

Afgelopen nacht nauwelijks geslapen. Ondanks een intensieve avond, ik lag tegen 03.30 in bed,ondanks het tijdstip  kon ik de slaap niet vatten. Sterker nog: ik was klaar wakker. Bed uit, iets eten. Laptop gepakt en filmpje gekeken(in bed),  05.15 nog steeds klaar wakker. Eruit, weer naar bed, nog steeds klaar wakker. Ontspanningsoefeningen hebben geen enkel nut. Vervolgens een uur lang mezelf gedwongen te proberen om te gaan slapen.  Om 06 00 nog steeds wakker, natuur film(een echte), uit de BBC serie Life, aangeslingerd en bij de droge stem van de commentator eindelijk in slaap gevallen. Tijdstip 06.30, nog op de klok voorbij zien komen.
Dan is het niet prettig als je dochter je tegen 09.30 wakker belt, de schat weet niet wat haar overkomt. Een totaal verdwaasde papa aan de telefoon.
Gisteren was een intensieve avond. In een kroeg geweest en dat leverde nauwelijks trek op. Kort speelde er door mijn hoofd ik lust er wel een, maar het werd geen strijd. Staat de drank nu al zo ver van me af? Ook de andere aanwezigen irriteerden me, allen waren onder invloed van alcohol en een deel van een combinatie alcohol en cocaïne. Zaken afgehandeld en met een klein uurtje hadden we het daar ook wel bekeken.
Mijn stap partner vertoonde gedrag zoals ik dat vroeger ook deed. Om de 30 minuten toverde hij om op te drinken een blik bier uit zijn rugtas-er gaat niks boven een goede voorbereiding. Dus altijd bepakt op stap. En dat deed me niks. Slechts een keer dacht ik; lekker. Op een ander moment stoorde de geur van zo'n blik bier me juist enorm. En dat is echt nieuw

Dit is de tweede keer deze week dat ik de slaap niet kan vatten. Ik ben 's nachts klaar wakker. Het lijkt wel of ik speed heb gebruikt. Ik zal me er zo nog iets meer in verdiepen. Op www.baclofen.nu wordt er ook over slapeloosheid gesproken in het begin van de gewenning.

Verder eigenlijk de hele dag vermoeid geweest. Ook niet zo heel vreemd.Boodschappen gehaald en op mijn tandvlees naar mijn vriendin gereden.Als ik morgen vroeg de kinderen niet op zou hoeven halen was ik met de trein gegaan.
Onderweg bemerkte ik aan mijn kaken dat ik erg gespannen auto reed.
In het begin van de avond eigenlijk voor het eerst flinke trek meegemaakt. Kerst is kut en altijd doordrenkt geweest met drank en absurd gedrag. Er zaten memorabele momenten tussen. Veel zijn er ondertussen vergeten, maar met andere verhalen zou ik pagina's tekst kunnen vullen .Nu zat ik op de bank, met geen idee; hoe de komende dagen door te komen.
De focus houdende op dat drank en gekheid een tijd was die is  geweest.  ebde de trek  weer weg.
Na het eten tegen 20.00 dosis 3  ingenomen en lekker in bad geweest. Ver weg van het Serieus Request gedoe. In bad werd ik meteen weer lekker ontspannen, rustig. Mijn maag en darmen lijken ook weer iets relaxter.
Blog af, Serieus Request onzin voorbij, tijd voor iets anders.

Eerste week

Vandaag is het dag 8 van mijn gebruik. Helaas is het er gisteren niet van gekomen om een blog te schrijven, ik voelde me echt hondsberoerd. Zoals aangegeven zal het een combinatie zijn van de medicatie en een griep. Ik ben boos op mezelf dat ik de dosis toch sneller ben gaan verhogen dan de arts heeft voor geschreven. Gelukkig leer ik snel en zal me dit de volgende keer bij een verhoging van de dosis niet nogmaals overkomen.
Informatie van een andere gebruiker leert dan deze bijwerkingen ongeveer  8 a 9 dagen aanhouden. Dus ik ben er bijna. Een kater levert nu eenmaal ontzettende trek op naar een Schultenbrau ontbijt. Bier met gebakken ei. Er helpt namelijk niks beters tegen een kater dan drank.
Vandaag gaat het fysiek gelukkig al een stuk beter. Mentaal voel ik me nog steeds top. Ontspannen en rustig.
Ik heb veel gezond voedsel in huis gehaald en er staat ook niet veel op het programma voor vandaag. Dus een herstel voor de kerstdagen moet erin zitten.

Dag 6

Eigenlijk is dit een samenvatting van dag 5 en 6.
Gisteren is het er niet meer van gekomen om een blog te schrijven.
Bij thuiskomst rond een uur of vier ben ik tegelijk mijn bed ingekropen en ik ben er alleen uit geweest om iets te eten en 's avonds te plassen-tevens inname dosis 3. Vanochtend tegen elven ben ik er pas uit gekomen om te douchen en de kinderen van school te halen.
Mijn lichaam voelt zwak aan. Lichamelijk voelt het of ik vier dagen heb doorgehaald op alcohol, cocaïne en een minimum aan slaap. Mijn lichaam voelt hol en leeg aan. Mijn ontlasting is onregelmatig, dun en vaak. Dat is eigenlijk al het eerste en meest duidelijke punt dat mijn lichaam  moet wennen aan de Baclofen.

Dat ik me grieperig voel wijd ik ook aan de Baclofen. Die heeft mijn weerstand verlaagd, waardoor de griep kon binnen dringen.
Ik snap heel goed dat mensen die vol in gebruik zitten deze gewenning aan de Baclofen niet herkennen, omdat de verschijnselen zo dicht bij het gevoel van een kater liggen. Maar ik heb al een tijd geen alcohol en andere middelen gebruikt, waardoor ik toch duidelijk de invloed merk van de Baclofen.
Ik wil hiermee tegen anderen zeggen die het middel willen gaan gebruiken. Luister goed naar je lichaam en niet naar de cowboy verhalen die vertellen dat je dagelijks moet verhogen met tientallen milligrammen. Er kleven grote gevaren aan het middel, je kunt onder andere in ene psychose raken, en je lichaam is de eerste die een signaal afgeeft dat je te snel een hoge dosis gebruikt. Waarom zou je te snel een hoge dosis innemen, neem de tijd. Stoppen met je verslaving is sowieso iets dat niet alleen van een middel afhangt.
Zoek je het gevaar op dan gebruik je het middel op dezelfde manier als het middel waaraan je verslaafd bent. Je gebruikt het middel niet, maar misbruikt het voor een ander doel.

Mentaal voel ik me goed. Ik voel me redelijk rustig in mijn hoofd. Vlak na inname voel ik de rust ontstaan.  De trek is niet weg, maar het is wel minder. Ik kan bijvoorbeeld rustig auto rijden. Iets waar ik nog op terug kom. Bij directe associatie met drank is er wel even het lekkere moment, maar dat zakt snel weg.
Ik moet er wel eerlijk bij zeggen dat ik om dit moment absoluut geen last heb van externe stress factoren, behalve een gebrek aan geld. Wat vervelend is vlak voor de kerstdagen, omdat ik voor de kinderen niks extra's kan doen.

Dag 5

Ik voel me waardeloos. En ik weet niet of dit het gevolg is van de Baclofen of dat ik een griepje onder de leden heb.


Gisteren getwijfeld om de dosis te verhogen en besloten dat vandaag te gaan doen. Afgelopen nacht kon ik de slaap niet vatten. De avond liep lekker, tot laat was ik eigenlijk druk.. Te druk. Rond 01.30 schrok ik hoe laat het was en besloten om naar bed te gaan. In bed de slaap niet kunnen vatten. Ik had het extreem koud. Tegen de kou kon ondergoed, normaal slaap ik met zo min mogelijk aan, en ene dubbel dekbed me niet helpen.
De kou hield me wakker en mijn zintuigen stonden wijd open. Ik hoorde alle geluiden van mijn dochtertje. De verwarming maakte geluid alsof ik in de machine kamer van een cruiseschip sliep en wanneer ik me in bed  bewoog maakte de dekens het geluid van barstend ijs, alsof er een ijsbreker doorheen voer.
Rond 03.00 het bed even uitgegaan om te plassen. Verrassend hoeveel je soms plast. Wat gedronken, de verwarming aangezet en vervolgens met badjas en al weer het bed in. Nog steeds koud! Rond 04.00 in slaap gevallen..
Vanochtend door alle wekkers heen geslapen. Ik voel me ziek, maar ook wazig. Tijdens het tandenpoetsen sta ik op mijn benen te schommelen, mij spieren doen zeer(voornamelijk mijn toch al licht geblesseerde achillespees) en ook heb ik geen eetlust. Is dit een griepje of komt het door een tekort aan Baclofen en ben ik gedurende de nacht 'drooggelopen'?
Ik heb besloten om vandaag toch 3 keer 5 mg in te nemen om een zo goed mogelijke verdeling te maken voor de hele dag.  Het kan ook gezien de gestrekte voorraad die ik voorgeschreven heb gekregen. Het is tegen de afspraak in die ik met Tactus heb gemaakt. Volgens die afspraak zou ik vandaag verhogen naar 10 mg.

Dag 4-Dosis 2

Ik merk in het afgelopen uur toch de verhoging van de dosis. Blij vlagen voel ik me gammel en wat dwalerig in mijn hoofd.
Voor iemand die met enige regelmaat hoeveelheden drank en drugs naar binnen heeft gewerkt, waar je een paard mee omver krijgt, is dat ongewoon.
Mijn lichaam voelt wat slap aan, voornamelijk mijn knieën(zal de combinatie met sporten zijn), en mijn concentratie lijkt bij vlagen weg te zakken. Op andere momenten voel ik juist meer prikkels. Momenteel zit ik op een  dosis van 10mg(2 keer 5 mg)

Zojuist nog wat gelezen in  het Baclofen topic op het Fokforum. Ik mag toch hopen dat mensen, deze (mis)gebruikers, niet serieus nemen als informatie bron. Sterker nog wetende dat Google je naar dit forum stuurt, na googlen op Baclofen, maakt dat me angstig.
Ik luister goed naar mijn lichaam en als ik zie hoe mijn lichaam het middel moet verwerken staat dat in zo'n schril contrast met mensen die aangeven om per dag, de dosis, te gaan verhogen naar het gewenste resultaat. Daarmee gaan ze geheel voorbij aan de gewenning aan het middel. In een klinische setting, zijnde constante begeleiding, kun je best sneller verhogen. Maar daarbuiten(thuis), zul je goed naar je lichaam moeten luisteren.
Ook mededelingen als zijnde dat Baclofen en middel is om als verslaafde te transformeren naar een sociale drinker werken juist averechts. Door dit soort uitspraken zal het middel nooit serieus genomen worden door de medische wereld.

Dag 4

Ik voel me lekker. In eerste instantie had ik wat moeite met het aanslingeren van de dag, dus heb ik maar van de luxe gebruik  gemaakt om uit te slapen. Het wondermiddel zoals soms op het internet omschreven staat dat Baclofen je ook aktiever maakt, zijnde fris en fruitig op, gaat voor mij niet op. En eerlijk gezegd had ik dat ook niet verwacht.

Wel voor het eerst sinds mijn start met het medicijn hardgelopen. Dosis ingenomen om 10.30. Ik ben erg nieuwsgierig wat het medicijn doet met mijn lichaam. Sinds ik gestopt en met drinken ben ik weer aktief(obsessief) gestart met sporten: hardlopen en mountainbiken. De vorige keer dat ik voor een langere tijd abstinent was, 9 jaar geleden, sportte ik ook erg veel. Ik merkte toen en nu, dat aktief bezig zijn me toch erg veel opleverd. Ik voel me fitter, sportiever, zekerder en minder passief, dat laatste is nog wel het belangrijkste. Ook al kost het me veel moeite, soms uren, om daadwerkelijk een aktivietit te ondernemen. Zodra ik thuis ben na het sporten  voel ik me voldaan. Op  dat moment heb ik passiviteit overwonnen. En zo voelt het dan ook: als een overwinning!
Mijn lichaam leek niet veel last te hebben van de Baclofen. Mentaal voelde ik me goed-beter dan normaal, conditioneel prima-in het begin misschien iets kortademig, fysiek had ik wel wat onhandigheden. Mijn voeten voelde zwaar en loom aan. Alsof ik veel meer kilometers had gemaakt dan ik werkelijk heb gedaan. Mijn rechtervoet leek wel een klompvoet. Iets waar ik vaker last van heb, maar ik had het 'óh zo', cynisch beschreven in een eerder bericht.

Dag 3

Eerste dosis eerder ingenomen. Ik zal de tweede dosis rond etenstijd innemen.
Wel wat last van kleine bijwerkingen.
Mijn ontlasting is als in een drankperiode. Vaak, dun en moeilijk op te houden.
Verder een licht misselijk gevoel.

Zaterdag avond

Nu eigenlijk geen enkele last van bijwerkingen.

Dag 2

Vanochtend  lekker lang geslapen. Iets dat ik eigenlijk zelden doe.  De kinderen waren lekker aan het spelen op de achtergrond. Ze hebben samen in een bed de nacht doorgebracht. Dat was niet helemaal de bedoeling, maar broer en zus kunnen niet met elkaar , maar blijkbaar ook niet zonder elkaar. Dus toen ik ze samen in één bed zag liggen heb ik ze maar laten slapen.
De vermoeidheid blijft. Ondanks de vermoeidheid kon ik de slaap niet vatten. In mijn hoofd was ik erg bezig met de bijwerkingen van het medicijn. Wat als in mijn slaap mijn hart ermee ophoudt? Ik heb nogal de neiging niet te ademen inmijn slaap.....Wat gebeurt er dan met de kinderen. In mijn hoofd maak ik veel dingen groter dan ze zijn.

Vandaag tegen het middaguur neem ik voor de tweede keer dezelfde dosis van het medicijn. Om morgen de dosis te verhogen naar 10 mg.

Vermoeid

Ik voel me extreem vermoeid, maar wel ontspannen. Ik laat de vermoeidheid me overkomen, iets waaraan ik me normaal niet toegeef, lekker op tijd voor de TV beland samen met de kinderen. Nu op de bank wat TV kijken en zo lekker naar bed.

Eerste keer.

Daar zit ik dan. Kopje koffie erbij en voor me prijkt een klein geel pilletje, Lioresal. Lioresal is hetzelfde middel als Baclofen. Door de kleur en inscripties, doet het pilletje me denken aan XTC.
De bijsluiter aandachtig doorgelezen en zenuwachtig moeten glimlachen bij de mededeling dat ik maximaal drie keer per dag een tablet van 5 mg mag innemen. Een dosis die ik uiteindelijk ruim zal overtreffen. Wat de werkzame dosis voor mij uiteindelijk zal zijn is, zoals eerder beschreven,  afwachten. Uiteindelijk zal die zo rond de 60mg per dag uitkomen. Verspreid op de dag zal ik de gewenste dosis moeten innemen.
Ik vind het wel spannend. Niet te weten wat het middel precies gaat doen. De eerste weken zal ik mijn lichaam moeten laten wennen aan het middel Binnen twee weken werk ik toe naar en dosis van 15mg per dag. Daarna zal in overleg met de arts die me in het hele traject begeleid de dosis gaan opvoeren.

Is het me allemaal waard. Ja! Gek word ik van de constante trek. De behoefte in bier om de scherpe kanten van mijn bestaan eraf te halen. Vanochtend om 10.30 begon het welles-nietus duel weer! Gelukkig wint de nietus het de laatste tijd vaak, maar de strijd zelf neemt niet af.
Tot vanavond......

Refusal

De laatste tijd komt gebruik steeds weer dichterbij. Door middel van Refusal proberen de scherpe kantjes ervan af te halen.

Eerste afspraak

Vandaag de eerste afspraak in mijn verzoek om Baclofen gehad.
Bij een verslavingsarts een korte medische keuring ondergaan. Zij gaat mij het hele traject door ook medische begeleiden. Morgen vroeg op en bloed prikken en vervolgens afwachten.
Het lijkt een lang traject te gaan worden. De eerst volgende afspraak staat gepland voor de 19e.
Opzich duurt het allemaal vrij lang. Zeker voor iemand die van nature zo ongeduldig is als ik ben.

Uitzending Labyrint

Labyrint bestede gisteren aandacht aan nieuwe behandel methodes tegen verslaving.
Wat mij zeer verbaasde is dat er geen aandacht werd besteed aan Baclofen, terwijl Dr. Wiers, te zien in de aflevering,  juist degene is die naar dat medicijn onderzoek doet of zou gaan doen in Nederland. Hij heeft hiervoor een half miljoen euro ontvangen van een anoniem donateur.  Ondertussen zijn we al een jaar verder  dan in eerste instantie aangekondigd. Iets dat ik erg opmerkelijk vind, gezien de goede resultaten die tijdens  behandelingen met Baclofen gehaald worden.  Is dit scorings drift van onderzoekers die volledig inzetten op hun eigen ontwikkelde behandel methodes?

De gedeeltes waar men tijdens de uitzending  ingaat op craving, hunkering, trek zijn wel erg interessant!

.Kijk uitzending.

Zoektocht baclofen

Iemand stelde de vraag waarom ik het blog de titel heb gegeven 'zoektocht baclofen'
Tot ongeveer  een maand gelden was ik onbekend met het middel. Het boek Het einde van mijn verslaving van Dr. Ameisen was de eerste kennismaking. Daarna heb ik geïnformeerd bij de instantie waar ik in therapie tegen mijn verslaving was. Daar wees men het middel in eerste instantie af. Sommige therapeuten kenden het niet eens, wat ikzelf frapant vind als je werkzaam bent in de verslavingszorg.
Door middel van internet heb ik me verder verdiept in het middel. Daar heb ik kennis gemaakt met positieve, maar ook negatieve ervaringen.Toch besloot ik dat ik het medicijn wil gaan gebruiken. Ik zou het nogmaals bij de instantie ter sprake brengen,  mocht dit gesprek negatief uitpakken zou ik een poging wagen via de huisarts, en anders zou bestellen via internet een optie zijn.
Omdat Baclofen een patent vrij medicijn is vallen de kosten van gebruik erg mee, zelf betalen zou dus een optie zijn. Patent vrij houdt tevens in dat er geen onderzoek meer wordt gedaan naar het middel door de farmaceutische industrie, er valt simpelweg geen geld meer aan te verdienen. Dat men er bij toeval achterkomt dat het middel prima werkt tegen verslavingen is voor hun dus in zijn geheel niet interessant. Dat klinkt cynisch, maar is wel de werkelijkheid.

Een anonieme sponsor heeft door middel van een gift onderzoek naar het middel mogelijk gemaakt, maar dat onderzoek begint pas in 2012. Zie hier. En zelf wil ik  niet het risico lopen tijdens een onderzoek een van de pechvogels te zijn die een placebo verstrekt krijgt.

Ook het gebruik van Baclofen is een zoektocht. De dosis verschilt van persoon tot persoon. Je dient de dosis langzaam op te voeren om je lichaam aan het medicijn te laten wennen. Daarna verhoog je de dosis tot het punt dat de trek/hunkering verdwijnt. Voor mensen die midden in het gebruik zitten en nog enorme hoeveelheden dank consumeren zal deze dosis vele malen hoger liggen dan voor mensen die al zijn geminderd of zelfs gestopt. Na dit punt bereikt te hebben kun je het medicijn afbouwen naar een onderhouds dosis, maar die moet vervolgens niet te laag zijn, zodat de trek terug kan komen.
Vele gebruikers blijven het medicijn gebruiken, mijn insteek zal zijn er ter zijn tijd mee te stoppen. Ik wil werken naar een punt waar mijn rust terug is en ik eindelijk weer eens kan denken aan een maatschappelijke ontwikkeling.
Ik kan niet wachten tot dinsdag!

Trek, hunkering, craving

Voor mensen die niet kampen met een verslaving is het begrip trek nauwelijks te begrijpen. Ik geef er de voorkeur aan het woord trek te gebruiken, boven craving  of hunkering.
Wat kan je nu trekken aan iets dat je tegelijke tijd ook zoveel problemen veroorzaakt?  Bij trek ga je compleet aan de negatieve kant van het middel voorbij, je leeft in dat moment en zoekt per direct de oplossing en verwacht die te vinden in de drank. Op dat moment associeer ik drank alleen met positieve dingen. Dat kan zijn om rust te vinden, te kunnen slapen, me moed in te drinken of om het gezellig te hebben.

Ik ondervindt de meeste trek als ik innerlijk onrustig ben. Als mijn lijf gespannen is, mijn hoofd vol zit, ik het overzicht kwijt ben en volledig dreig  over te lopen. Dan wil ik rust en wil ik me vol gieten. Weg uit de wereld en zijn realiteit, die zo ver van mij af staat.  Die onrust is een cyclus, ik krijg door de onrust trek, en door de trek wordt ik onrustig: een neverending story die niet te doorbreken lijkt.

Een andere oorzaak van trek is de associatie met drank. Associatie is de  dingen en zaken in het leven doen of tegenkomen, waar je normaal gesproken bij gedronken zou hebben. In de ruim 20 jaar van mijn verslaving heb ik bijna alles in combinatie gedaan met drank. Veel situaties zijn tijdelijk te mijden, naar een kroeg hoef je niet, maar op een gegeven moment moet je toch weer naar buiten. Er zullen toch boodschappen gedaan moeten worden en ook de kinderen willen wel een keer naar de dierentuin.

Vandaag wil ik zo'n trek moment beschrijven, omdat het vandaag plaats vond.

Al dagen loop ik rond met trek. Vanaf het moment dat ik ben gestopt met mijn deeltijd behandeling sta ik er, naast wekelijkse gesprekken met een psycholoog,  alleen voor en in mijn alles van stabiele leven is dat een extra druk die op mijn schouders komt te liggen. Op het ene moment is reintegreren op de arbeidsmarkt een nieuwe uitdaging: op het andere moment levert het een enorme druk op. Druk die wordt opgebouwd door de angst niet aan de verwachtingen te kunnen voldoen. Druk is trek!
Vandaag moest ik samen met een vriend naar een locatie in Munster, al vroeg reisden we af richting Duitsland. Een trip die ik vaak gemaakt heb. Naar Duitsland reizen gaat gepaard met trek, jaren lang die kant opgereist en  bij het eerste de beste tankstation een halve liter Becks gekocht. Op het moment dat de grens dichterbij komt wordt ik al nerveus, normaal gesproken is de bevredeging dichtbij. Omdat drinken een gepasseerd station is prepareer ik me tijdens de rit. Hoe dichter we bij de grens komen, hoe meer ik ga praten. Dit volhoudend naderen we Münster. Ik heb het gered! Op een straathoek zie ik een oude man een blik bier open trekken. Het is 10:50 en ik voel jaloezie.
Op de locatie, een  uitgaansgebied, aangekomen lopen we rond.De plek straalt een fantastische atmosfeer uit, overal staan lange tafels en banken. Een en al Duitse gezelligheid.  Overal zie ik kapotte flessen bier op de grond, ik visualiseer ze vol. Ik denk aan hoe lekker zo'n koude Becks kan zijn.  Al lopend passeer ik een busje, op de grond zie ik een krat bier. Wat voor een merk zou het zijn? Ik ken het niet. Zoals altijd in een trek moment zie ik overal bier. Achter ons passeren 2 jongens. Een van hun drinkt een fles bier. Ik denk eraan hoe ontspannend het zou zijn er ook een te drinken. Mijn onrust neemt toe, in hoeverre dat nog mogelijk is. Ook krijg ik hoofdpijn. We praten nog wat. Ik ontvang een sms van mijn vriendin. Ze beschrijft de  moeilijkheden die ze ondervind op haar werk. Boosheid en woede nemen de overhand!  Ik veol me machteloos, weer een voorbeeld van een strijd, in dit geval tegen een werknemer die je niet wint.  Als we weg willen gaan worden we aangesproken door  iemand die de straat aanveegt. Ook hij drinkt bier 'wat is Duitsland toch een heerlijk land' is mijn gedachte.
Op het moment dat we in de auto stappen om terug te rijden, lijkt het of er een knoop in mijn maag zit. Mijn maag doet pijn en mijn hoofd bonst. Ik begin de route al uit te stippelen. Mijn hoofd wordt een google maps overzicht waar alle tankstations van Münster op aangegeven zijn.  We besluiten voordat we naar huis gaan nog even een outlet winkel te bezoeken. Ik kan namelijk  wel een nieuwe winterjas gebruiken. Misaschein dat ik een goedkope kan vinden. Gelukkig neemt de chauffeur een voor mij onbekende route. Nieuwe indrukken is afleiding! In de winkel lukt het me  echter niet een nieuwe jas te vinden. Allemaal zijn ze te duur. Wel zie ik een paar schoenen. Schoenen heb ik niet nodig, maar ik besluit me daarmee toch te belonen. Eigenlijk kan ik ze me niet veroorloven.
Tijdens de terugweg neemt de spanning en trek toe. Op iedere straathoek zie ik mogelijkheden om drank te kopen. In mijn hoofd vraag ik de chauffeur te stoppen, maar ik doe het niet. In mijn hoofd duelleert een wel-niet strijd. De knoop inmijn maag lijkt ieder moment strakker te worden getrokken en de focus op drank neemt toe. We passeren tankstations en supermarkten. Mijn hoofd bonst en mijn lichaam is gespannen. Bij het laatste mij bekende tankstation op de grens van Münster doet mijn maag zeer en is mijn lichaam van top tot teen gespannen. Ahhhhhhhhhhhhhh!!!Ik twijfel nogmaals de chauffeur te verzoeken om te stoppen, maar doe het niet. Op het moment dat we het tankstation passeren valt alle druk van me af.  Eindelijk kan ik me ontspannen, de gedachte komt op dat we over 55 kilometer weer een tankstation passeren, maar daar wil ik even niet aan denken.
Wanneer we het tankstation op 10 kilometer genaderd zijn neemt de spanning toe. Weer de twijfel om de chauffeur te vragen om bij het tankstation even  te stoppen, op dat moment realiseer ik me dat we betreffende tankstation niet direct passeren in verband met het de nieuwe doorgetrokken weg. Soms moet je geluk hebben.
Vanaf dat moment kan ik eindelijk ontspannen tot aan het huis van mijn vriend. Daar sluiten we onze gezamenlijke dag af met een bak koffie. We bespreken onze plannen voor de komende tijd. Mijn telefoon gaat over, het is mijn vriendin. Ze heeft een waardeloze dag achter de rug op het werk. Ze klinkt emotioneel. Ik besluit direct naar haar toe te gaan. Vanaf het moment dat ik in de auto stap is de trek weer aanwezig.
Ik moet de supermarkt in om eten te halen! Tactische voorbespreking met mezelf. Want: met trek nooit doelloos door een supermarkt dwalen! Erin en eruit, Pizza, extra gedroogde tomaten en een blikje cola om per direct een vol gevoel te krijgen. Bij trek ook dorst voorkomen, waar je allemaal al niet aan moet denken. Pizza gepakt, cola gepakt en op zoek naar de tomaten.  Bij  het vak van de 'exotische' levensmiddelen aangekomen, daar geconfronteerd worden met Pools bier. Welke gek bedenkt het! Het drank pad vermijden en er dan bij de levensmiddelen over bier struikelen. Lech lijkt op Becks en Becks is lekker. Ik krijg dorst.  Snel richting kassa en afrekenen. Bij het afrekenen nog de overweging toch een blik bier te gaan halen. Eentje kan wel. Niet doen, niet doen! Snel weg. Ik red het tot aan de auto. Auto staat bij mij gelijk aan trek, maar daar kom ik op terug. Snel drink ik het blikje cola leeg. Gelukkig het helpt. Ik krijg het gewenste volle effect, de trek neemt af.
Het is druk op de weg. Ik stoor me aan mijn mede weggebruikers, terwijl ik het ben die zijn aandacht er niet bij kan houden. De trek en onrust komen terug. Wat duurt het allemaal lang en niemand lijkt op te schieten. Toch naar een supermarkt? Gelukkig is er geen een in dit gedeelte van de stad. Maar links als ik het volgende dorp in rij wel. Jaren met mijn verslaving bezig te zijn geweest heeft me opgeleverd dat ik overal  alle supermarkten ken en daarnaast alle  cafetaria's van Nederland die bier verkopen. Bij de kruising aangekomen:linksaf, rechtsaf- linksaf- rechtsaf, wel-niet-wel-niet, het duel in mijn hoofd is aan volle gang,  het lukt me door te rijden. In het volgende dorp is er na mijn weten geen supermarkt, gelukkig. In het wel-niet duel in mijn hoofd legt, ondertussen,  de niet het af tegen de wel. Ik besluit op zoek te gaan naar een supermarkt. Na een doodlopende weg ingeslagen te zijn en bij de dorpsgrens richting onbewoonde wereld beland te zijn, lukt het mezelf duidelijk te maken dat ik mezelf als een idioot gedraag. Deze keer wint de niet het duel.
Het lukt me de weg te hervatten. In mijn hoofd stippel ik een weg uit zonder supermarkten. Al rijdend lukt het. Ik moet ervoor omrijden, maar het geeft me een goed gevoel. Nog een stukje. De auto parkeren en eindelijk thuis!

Het verzoek

Op mijn achtergrond en de ontwikkeling van mijn verslaving kom ik in een later stadium uitgebreid terug.
Ik wil alle stadia in het proces vanaf zo kort mogelijk in het moment beschrijven.  In het moment dat het actueel en nog fris in mijn geheugen is. Dit om een zo werkelijk mogelijk blog te schrijven.

Naast ontelbare pogingen om te stoppen en te minderen heb ik afgelopen week  voor de 2e keer een intensive behandeling in mijn strijd met mijn alcohol verslaving afgerond. Een verslaving die ruim 20 jaar van mijn leven heeft geregeerd.

In de voorlaatste week van de deeltijd behandeling  heb ik het boek, Het einde van mijn verslaving,  van Dr. Olivier Ameisen gelezen. Een boek dat direct mijn ogen opende, zo herkenbaar op veel punten:de verslaving, de trek, de continue onrust en uiteindelijk de vicieuze cirkel van dit alles.
Tijdens de afrondende fase van mijn behandeling het onderwerp een aantal keer besproken met de aanwezige behandelaars, die er allen een andere mening op na hielden, echter allen waren sceptisch(sommigen kende het boek en het middel dat in het boek uitgebreid beschreven wordt niet eens). Een behandeling tegen een verslaving is er volgens de meeste instanties gebaseerd op veranderingen. Veranderingen die je leert te maken tijdens de behandeling.  Tijdens mijn behandeling heb ik erg veel dingen geleerd en erg veel inzicht verkregen, cognitieve gedragstherapie is erg waardevol! Maar wat als het geleerde niet genoeg is? Trek naar en associaties met alcohol opgebouwd in die ruim 20 jaar verdwijnen niet na 3 maand een klinische- of deeltijd behandeling. Sterker nog alcohol is ondertussen een deel van mijn identiteit! Tijdens de behandeling zit je in een veilige omgeving, maar daarna wacht de buitenwereld en begint het dagelijkse gevecht met : de onrust, trek en de bekende cirkel.

Naast het boek van Dr. Ameisen  heb ik me uitgebreid  ingelezen in het onderwerp. er zijn meerdere fora die er aandacht aan besteden en Fok forum heeft zelfs meerdere informatieve pagina's aan informatie van verschillende gebruikers. Erg informatief, omdat hier ook te lezen is dat sommige mensen erg ongecontroleerd met het middel omgaan.

Vandaag tijdens een evaluatie gesprek met mijn verantwoordelijke hulpverlener bij de verslavingsinstantie waar ik cliënt ben het verzoek om Baclofen, om dat middel gaat het,  te gaan gebruiken ingediend. Ik heb meteen kenbaar gemaakt dat ik me goed had ingelezen in het onderwerp en op de hoogte ben van de bijwerkingen en gevaren van het middel. Baclofen is niet zoals zovelen je willen doen geloven een wonder middel tegen verslavingen, je moet wel willen stoppen. In het geval tegen een verslaving wordt Baclofen off-label gebruikt, dat houdt in dat het medicijnen oorspronkelijk tegen andere kwalen bedoeld( en getest) is. In dit geval tegen spasmen, Baclofen is namelijk een spierverslapper.  Op het testenvan Baclofen tegen verslaving kom ik later nog terug. Omdat ik op de hoogte ben van de bijwerkingen en gevaren van het medicijn, een klapvoet staat in schril contrast met een psychose(Een psychose kan optreden als mensen het middel gebruiken en vervolgens doorgaan met hun verslaving), is men eventueel bereid mij het middel te verstrekken in mijn zucht naar drank. Ook op het onderwerp zucht naar drank, trek of carving genoemd zal ik later terug komen.
Voor volgende week staat er een gesprek geplant met een interne 'deskundige'. Nog een week in spanning zitten en worstelen met trek en onrust.
Ik zal zo spoedig mogelijk terug komen om verslag te doen van alle lopende ontwikkelingen.